Today is...วันพ่อ

posted on 05 Dec 2009 18:37 by view-fujiki  in DiarY

วันนี้วันพ่อ...

ใครๆก็รู้ว่าวันนี้วันพ่อ...

 

 

แล้วฉันจะพูดทำไมเนี่ย!!? (บ้าไปแล้ว)

อา...เมื่อกี้ฉันไปจุดเทียนชัยถวายพระพรมาแหละค่ะ (ดูลิงค์ที่twitter updatesค่ะ) คิดว่าหลายคนคงจุดกันไปแล้ว แต่ใครยังไม่จุดก็ไปจุดกันนะคะ ^^

 

พอพูดถึงวันพ่อ...ก็ต้องนึกถึงในหลวงกับพ่อของเราสินะคะ สำหรับฉัน จะเรียกว่า "มีพ่อหลายคน" ก็ได้ค่ะ ทั้งพ่อหลวง พ่อครู พ่อบุญธรรม พ่อแท้ๆ...หลายคนนะคะ

เมื่อก่อนเวลาถึงวันพ่อ ฉันก็จะเอาการ์ดกับดอกไม้ไปไหว้พ่อสองคน แต่วันนี้...คงได้ไหวแค่คนเดียว...

...คนที่ไม่เคยติดต่อมาเลย หายตัวไปเงียบๆ เหมือนไม่มีตัวตนอยู่บนโลก...ฉันไม่คิดจะคาดหวังอะไรกับคนๆนี้เลย...แม้กระทั่งวันนี้ ก็ยังขาดการติดต่อเหมือนเดิม ฉันแอบหวังนะ...ว่าเขาอาจจะโผล่มา แต่ก็ไม่...

หลายคนบอกว่า ฉันบ้านะคะ ที่คิดกับพ่อแท้ๆของตนเองอย่างนั้น แต่ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมากกว่านี้หรอกค่ะ เพราะยังไงเขาก็เป็นบุพการีของฉัน

 

วันนี้ไหว้พ่อกันหรือยังคะ

 มีหลายคนบอกว่า ทำไมถึงต้องคิดว่า ต้องบอกรัก ต้องไหว้พ่อไหว้แม่แค่วันพ่อวันแม่อย่างเดียว แล้ววันอื่นทำไมไม่ทำล่ะ? ฉันเห็นด้วยกับคำพูดนี้นะคะ เพราะบางที...หากเรารอแต่โอกาส บางทีเราอาจจะไม่มีโอกาสได้ทำอย่างนั้นแล้วก็ได้

 

นอกเรื่องสักนิด...

วันนี้พาเพื่อนไปซื้อ Knight Errant อัศวินพิทักษ์ใจ ที่คนไต้หวันเขียน (ในไทยลิขสิทธิ์ของสนพ.Enterค่ะ) พอกลับมาบ้านเพื่อน ฉันก็นั่งเล่นเน็ต เพื่อนก็อ่านหนังสือไป สักพัก...

เพื่อน "เฮ้ย!!"

ฉันหันมามอง "มีไร?"

เพื่อน "ยะ...ยาโอย ชัดๆ"

ฉัน "ฮะ??"

เพื่อน "เนี่ยๆ ตรงนี้เนี่ย มันเขียนว่า "อย่าลืมความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนล่ะ" ไอ้สองคนที่ว่าน่ะ คือสึโอกับประธานนักเรียน"

ฉันอึ้ง "จะ...จริงอ่ะ!!" ไม่อยากบอกว่า ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจสุดๆ

 

แล้วฉันก็ลองไปอ่าน...พระเจ้าๆๆๆๆ ให้ตายเถอะ ฉันแทบอยากจะฉีกหน้านี้เก็บไปอ่านบ้านเลย... มันไม่ได้แอบวาย แต่มัน วายจริงๆ!!

 

เพราะอย่างนี้ฉันเลยตั้งใจว่า...จะตามอ่านให้จบเรื่อง (ใจจริงอยากอ่านแต่คู่ปธ.นร.)

วันนี้ไปนะคะ ขอให้มีความสุขกับวันหยุดค่ะ (แล้วเราจะมาปรากฏตัวอีกครั้งในไม่ช้า...)

[fan fiction] KHR+อะไรฮาๆ

posted on 03 Dec 2009 18:35 by view-fujiki  in DiarY, FanFiction
Title: ...(ไม่ได้คิดเลย)
Pairing: D18
Genre: Romance
Rating: ??
Warning: AU, BL
 
1
 
 
แสงอาทิตย์สาดส่องจากท้องนภาสีฟ้าสดใสที่ถูกแต่งแต้มด้วยปุยเมฆขาวบางราวกับ ภาพจิตรกรรมชั้นเยี่ยม หากแต่แสงของมันไม่อาจสัมผัสเขา...ผู้ซึ่งอยู่ใต้ร่มของคฤหาสน์ญี่ปุ่นแห่ง นี้...
 
"ท่านเคียวยะ"
 
ร่างของเด็กหนุ่มร่างเล็กซึ่งเป็นเด็กรับใช้ในคฤหาสน์ วิ่งเข้ามาหาเขา นัยน์ตาสีเข้มเบือนไปมองเล็กน้อย นิ้วเรียวเกลี่ยมเส้นผมสีดำมันของตนให้เข้าที่ ริมฝีปากเผยออกเล็กน้อยยามเมื่อเอื้อนเอ่ยตอบ
 
"มีอะไร"
 
หากสำเนียงนั้นช่างแสนเย็นชา
 
เด็กรับใช้ที่ชินกับสภาพแบบนี้เอ่ยตอบอย่างนอบน้อง
 
"คุณคุซาคาเบะบอกให้มาตามท่านไปที่เรือนรับรองแขกครับ" 
 
"เท็ตสึงั้นหรือ? มีอะไร" 
 
หากแต่เด็กรับใช้กลับส่ายหน้าช้าๆ 
 
นัยน์ตาสีเข้มฉายแววไม่สบอารมณ์เล็กน้อย แต่ก็ยอมลุกขึ้นจากตรงนั้นแต่โดยดี กิโมโนผ้าไหมสีดำตัวโปรดขยับไหวไปมาตามจังหวะการก้าวเดินอันแสนมั่นคงและ แผ่วเบา เด็กรับใช้เพียงมองตาม
 
******************
 
ภายในเรือนรับรองแขกของคฤหาสน์ญี่ปุ่นที่ถูกเรียกขาน กันโดยทั่วไปจากผู้คนในเมือนามิโมริแห่งนี้ว่า "คฤหาสน์ฮิบาริ" คุซาคาเบะ เท็ตสึยะ ลูกน้องคนสนิทของนายท่านแห่งตระกูลกำลังต้อนรับแขกจากอิตาลีที่มาเยือนที่ นี่ เนื่องจากต้องการร่วมกิจการกับตระกูลฮิบาริ
 
หลังจากพูดคุยธุระเสร็จแล้ว คุซาคาเบะก็เอ่ยขึ้น
 
"ต้องขออภัยจริงๆที่คราวนี้ นายท่านไม่อาจมาต้อนรับท่านได้เนื่องจากติดภารกิจสำคัญ"
 
"ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือสาอะไร...ว่าแต่ บ้าน เอ่อ...คฤหาสน์หลังนี้ มีคนอยู่เยอะไหมครับ"
 
ชายหนุ่มผมสีทองสว่างรับกับนัยน์ตาสีเดียวกันเอ่ยอย่าง เป็นกันเอง เขาคือ ดีโน่ คาบัคโรเน่ เจ้าของกิจการฟาร์มม้าที่ใหญ่ที่สุดและห้างสรรพสินค้าที่มีสาขามากที่สุดใน อิตาลี และที่เขามาที่นี่ก็เพราะต้องการที่จะนำสินค้าของตระกูลฮิบาริ เข้าไปขายในห้างสรรพสินค้าของเขา ซึ่งสินค้าส่วนใหญ่มักเกี่ยวกับวัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่น
 
"นอกจากนายท่านกับนายหญิงแล้ว ก็ยังมีคุณหนู ลูกของนายท่านแล้วก็พวกเด็กรับใช้อีกเกือบๆสามสิบคนน่ะครับ"
 
"คุณหนู?"
 
"ครับ คุณหนูฮิบาริ เคียวยะ"
 
"...เคียวยะ..."
 
"ถ้าอยากเจอก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมจะให้เด็กไปตามให้"
 
"ขอบคุณครับ"
 
ขณะที่คุซาคาเบะหันไปสั่งเด็กรับใช้ นัยน์ตาสีทองของหนุ่มอิตาลีก็เบือนไปมองนอกหน้าต่าง
 
ตั้งแต่เขามาที่ญี่ปุ่น คฤหาสน์ฮิบาริแห่งนี้ เป็นคฤหาสน์ที่ให้ความรู้สึกถึงกลิ่นอายของ "ญี่ปุ่น" ที่สุดเท่าที่เขาเคยสัมผัสมา บรรยากาศรอบด้าน แม้กระทั่งการแต่งตัวในบ้านล้วนคงไว้ซึ่งวัฒนธรรมดั้งเดิมของตนราวกับฉากใน ละครย้อนยุค จะเรียกว่าชาตินิยมก็ย่อมได้...เป็นสถานที่ที่ชวนให้รู้สึกภาคภูมิใจในชาติ ของตนเสียจริงๆ
 
ตึก...
 
เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นนอกห้องญี่ปุ่นที่เขาอยู่ทำให้ดี โน่หันไปมอง ประตูเลื่อนเปิดออก เขาเห็นคุซาคาเบะนั่งคุกเข่าอย่างนอบน้อมอยู่หน้าประตูเยื้องไปเล็กน้อย และตรงนั้น ยังมีใครอีกคนยืนอยู่...
 
ร่างบางในชุดกิโมโนไหมสีดำปักลายด้วยดิ้นสีทองคำ เส้นผมสีดำมันที่ตัดสั้นพลิ้วไหวยามต้องลมจากด้านนอก ผมหน้าม้าที่ร่วงลงมาปรกหน้านั้น หาได้ลดความงามของใบหน้านั่นไม่ ดวงตาเรียวคมสวยที่แฝงความเย็นชาและอ่อนโยนไว้ด้วยกันทอดมองมายังเขา ริมฝีปากบางเป็นเส้นตรงไร้ความรู้สึกใดๆ
 
สัมผัสได้ถึงความเย็นชา แต่ในคราเดียวกัน...ความรู้สึกอุ่นที่อกซ้ายก็พุ่งวาบขึ้น
 
ตึก...ตัก...
 
ได้ยินเสียงหัวใจตนเองชัดเจน หนุ่มอิตาลีหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
 
เขากำลัง...ตกหลุมรักคนตรงหน้า!!?
 
"เรียกฉันมาทำไมกันแน่ เท็ตสึ"
 
เสียงทุ้มนุ่มไพเราะที่เต็มไปด้วยความเย็นชาราวกับจะทำให้หัวใจของดีโน่หลงใหลมากขึ้นไปอีก
 
"นี่คือเจ้าของห้างสรรพสินค้าที่มีสาขามากที่สุดและฟาร์มม้าที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี ดีโน่ คาบัคโรเน่ครับ"
 
คุซาคาเบะแนะนำดีโน่ให้รู้จัก ดีโน่ยิ้มกว้างอย่างพยายามสร้างสัมพันธ์
 
"สวัสดีครับ เธอคงเป็น ฮิบาริ เคียวยะ สินะ"
 
"ใช่"
 
หากแต่คำตอบที่ได้กลับมีเพียงความเย็นชา
 
"คุณดีโน่ครับ นี่คุณหนูเคียวยะ ลูกชายของนายท่านครับ"
 
"ครั..."
 
ลูกชาย?
 
"ลูกชาย???"
 
"ใช่ ฉันเป็นลูกชายของฮิบาริ เคียวอิจิและฮิบาริ มุสึเมะ"
 
ถ้อยคำเย็นชาราวกับลิ่มที่ตอกย้ำลงไปให้หัวใจของดีโน่แหลกสลาย...
 
ไม่จริง...
 
ไม่จริง...
 
นี่เขา...เขา...
 
ตกหลุมรักหนุ่มน้อยคนนี้เหรอ!!?
 
เพียงแค่คิดใบหน้าก็ถึงกับซีดเผือด...ดีโน่ไม่เคยคิดว่า ตนเองจะมีรสนิยมแบบนี้...แต่...แต่...
 
นัยน์ตาสีทองเหลือบมองร่างบางที่ยืนนิ่งทอดสายตาออกไปด้านนอก...ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ใบหน้ายามนั้นมันช่าง...
 
สวยเหลือเกิน...น่ารัก น่าทะนุถนอมราวกับดอกไม้ที่แสนบอบบาง...
 
"นายเรียกฉันมาแค่นี้ใช่ไหม เท็ตสึ"
 
"ปะ...เปล่านะครับ คุณเคียว...ผมก็แค่...อยากให้คุณเคียวได้สืบทอดกิจการของนายท่านต่อ..."คุซา คาเบะพยายามหาข้ออ้างสารพันที่น่าจะเพียงพอที่จะทำให้นายของเขาพอใจ แต่กลับตรงข้าม...ฮิบาริ เคียวยะ เพิ่มระดับความเย็นชามากขึ้นเท่าตัว
 
"หึ...งั้นเหรอ ฉันคงไม่มีทางสืบทอดกิจการของหมอนั่นได้จริงๆ..."
 
น้ำคำเย็นชาฟังแสนเจ็บปวดทำให้แขกผมทองที่นั่งเคลิบเคลิ้มนิ่งไป
 
"...ฉันขอตัว"
 
ร่างในชุดกิโมโนหันกายเดินออกไปจากจุดเดิมที่ยืนอยู่ ทิ้งไว้แต่เพียงความเงียบงันบางอย่าง...
 
----------------------
มันคือการฆ่าเวลาของฉันเองค่ะ หึๆๆ (มันมาจากความเพ้อบางอย่าง) อาจจะฝืด ติดขัด หรืออะไรบ้างก็อย่าแปลกใจค่ะ เพราะนี่เป็น BL ที่แต่งเรื่องแรก!! (ตกใจตัวเองมาก กล้า??)
 
แต่มันยังไม่จบแค่นี้ เมื่อกี้เราลองเล่นสนุกๆกับGoolgle Translate ดู (โดยใช้ฟิคนี้แหละ)
 
ไปดูกันว่าเกิดอะไรขึ้น...
 
Ver. Thai >> Japanese
 
明るい青空最高の絵画写真を、いくつかのフワフワした白い雲を帯びている胃を通過日に折り返されます。もしそれが、光の彼に触れることができませんでした... ...人は、この邸宅は、日本の傘の下にある...
 
"ジョン、あなたセキュアている。"
 
小さなお子様の草案を起草するの邸宅に小さな子どもです。彼に実行する。目は少し暗いようにアバート。新しいほっそりインチ、それするのは、髪を黒広がる。唇から少し離れたときに明らかに発言表現に答えるガード。
 
"何"。
 
場合は、アクセントは非常に寒いことはありません。
 
お子様の状態に精通している応答の弟の乾燥は、この発言。
 
などを楽しませる"あなたはたくさんのカルロス区サラ聞かせの家に来たครับ"。
 
"10富士通、またはそれ以外の場合?どのような"。
 
しかし、子どもがゆっくりと首を振るために使用さを取得します。
 
黒い瞳は少しがっかりした光を放つ。しかし、そこから、が上昇すると最高。黒い絹の着物の千鳥足のリズムに合わせて移動してください非常に強力な優しく子供たちだけで見て受信使用されます。
 
******************.
 
日本国内の邸宅を楽しま指定されます。一般の人々からときに奈美、森がいる。家族の"バトンリッチヒルの邸宅"区サラカレン阿部哲也、衛星放送の側近、あなたのイタリア語の方はこちらから客を歓迎する家事バトンリッチヒルのために共有したいと思うていると述べた。
 
後、話が完了従事。区イエスは多くの話をキャストする。
 
"この時間は本当に残念なことに。なぜなら、優先順位があなたを歓迎されないかもしれない"と述べた。
 
"どんなにครับ。私が気にしないが...ええと... ...大邸宅は、この後。一部の人々も"ครับている。
 
光を目に彼は非常に友好的であり、良い音楽Ĉロベルトカルロスのフリープネ馬農場の所有者と最大のショッピングモールイタリアのほとんどの枝と同じ色の発言をされ、彼らのため、ここだとブロンドの髪若い男。東芝リッチヒルのファミリー製品を入れたい。にデパートの売上高は彼。製品はほとんどの場合、日本の文化に関連付けられます。
 
"しかし、あなたによると、女性は言いました。この場合でも、マウスがあります。息子、それらは、ほぼ30他の人ครับ"น่ะ別の子を使用しているという。
 
"あなたの子供?"。
 
"ครับ子ランズジョンリッチヒルバトン"。
 
"... ...セキュアジョホール"。
 
"必要に応じて書く時間を見つけること。瞬間私は"子供に従います。
 
"ありがとうございましたครับ"。
 
一方サラ区カレン安倍ボーイために転じた。イタリアの若手の黄金の目は窓の外から見るために曲げれます。
 
以来、彼は日本に来た。東芝のリッチヒルの邸宅。邸宅日本語の"方法"の彼をお楽しみに来ていたオーラを感じるように。雰囲気を回避。ホームすべてのだろうが民族...民族の誇りを処分する場所を得るのに時間の劇場で、そのシーンに戻るように自分たちの伝統文化を維持するのドレッシングでさえ。その本当に悪い。
 
ビル...
 
日本以外の部屋に足音のサウンド引き戸良いマリアーノ見るために彼のターンをされオープンしました。彼は謙虚にそこにも人が立つ他の人々に少し歩いて、ドアの前にひざまずいカレン阿部区イエスを見た...
 
いくつかの案黒いピンのセットの縞模様の絹の着物を金モールの色です。黒い髪を短くて夜には、外部からざわめく風にカット。前髪の表紙に落ちる。にはない美しさの低い顔をして下さい。美しい細身の鋭い目をお互いに彼の稚魚を見るには冷たさと穏やかな隠蔽する。何の意味も唇がまっすぐはありません。
 
寒さに露出。しかし、同じイベントでは、すぐに左胸にジャンプし...暖かい感じ。
 
建物...膝...
 
自分の明確な中心聞く。イタリア焼け付くように暑い小さなページをすぐに。
 
彼は... ...人々の愛の顔に落ちる!?
 
"私は一緒にすることになる理由富士通テン。"
 
柔らかな旋律のベースとしての心の冷たさに満ち良いマリアーノ情熱詳細を確認します。
 
"これはモール店のオーナーであり、イタリアで最大の馬農場の大部分、良い音楽Ĉロベルトカルロスのフリープネครับ"。
 
サラ区カレン安倍マリアーノ良いかを推奨します。無料ニヤリと笑うと同様の関係を構築しようとします。
 
"こんにちはครับ彼女はリッチヒル東芝セキュアสินะジョン"になるだろう。
 
"はい"。
 
しかし、答えはただの風邪にしています。
 
"あなたは良いครับ無料。この子ジョンを保護します。氏ครับのあなたの息子"。
 
"CRAの...".
 
息子か?
 
"ソン???".
 
"はい私はマーガレットヒル東芝の息子です。安全な電気ジムとリッチヒル東芝杭ダイビング"。
 
Wordの寒さにくさびをさらに良い値段でブレークの中心に無料...
 
本当...
 
本当...
 
彼は...彼は...
 
人は待っている恋に落ち、この少年!?
 
これには、青白い顔のと思うのです...よくマリアーノてもみなかった。自分自身この味がするが...でも...でも... ...
 
黄金の目のいくつかの案Tadsaitaでも外に立って見て... ...まるで何かを思慮されます。これは、夜の顔...
 
極めて美しい...美しい。育成すべきは非常に花のように壊れやすい...
 
"私はただ、この富士通テン最後の名前を呼び出す"と述べた。
 
"...空白の部分を記述します。メールを保護する... ...私はあなたを保護する方法あなたのビジネスを継承したい..."と、イエス区。カレン安倍を引き起こすのに十分なされる総請求額を求め彼の満足度と述べた。代わりに、反対側...リッチヒル東芝セキュアジョン寒さにはるかに高める。
 
"หึ...それ以外の場合、これらのを待ちます。私は"医師は本当にしているビジネス...を継承することはない。
 
あなたの冷水に聞く様100ゴールド席を誘致するため静的な気分にさせる。
 
"...私が"。
 
着物の体の草案のコピーを回し、元のポイントスタンドから離れて歩いてください。だけを残し、静かないくつかの...
 
เอิ่ม...ฉันคิดว่ามันน่าจะไม่ถูกไวยากรณ์นะ
 
ทีนี้เราลองอีกรอบ เอาไอ้ภาษาญี่ปุ่นเนี่ยมาแปลไทย...
 
Ver. Japanese>>Thai
 
 
v
v
v
 
ภาพ ท้องฟ้า สี ฟ้า สดใส ภาพ ที่ ดี ที่สุด ดวง อาทิตย์ ผ่าน ผ่าน ท้อง เป็น ห่อ เพื่อ อิทธิพล ของ เมฆ ขาว น้อย ปุย. ถ้า ไม่ ได้ สัมผัส เขา ... ผู้ เป็น แสง บ้าน นี้ อยู่ ภาย ใต้ ร่ม ญี่ปุ่น ...
 
"John คุณ ปลอดภัย."
 
เด็ก ใน บ้าน เพื่อ เตรียม ร่าง ของ เด็ก. ชน เขา. หลบ สายตา เช่น ดำ เล็กน้อย. นิ้ว ใหม่ บาง ก็ คือ การ กระจาย ผม สี ดำ. แสดงออก อย่าง ชัดเจน ว่า ยาม เมื่อ ตอบ ระยะ ทาง สั้น ๆ จาก ปาก.
 
"What".
 
คดี สำเนียง จะ ไม่ เย็น มาก.
 
อบ แห้ง, พี่ ชาย ของ การ ตอบ สนอง ของ เด็ก ที่ มี ความ คุ้นเคย กับ สภาพ เอ่ย.
 
เพื่อ ความ สนุกสนาน และ "คุณ ให้ ห์ ป้อง มา ถึง บ้าน มาก ครับ Carlos".
 
"10 Fujitsu, หรือ อะไร.
 
แต่ คุณ ได้ ใช้ ใน การ ส่าย หน้า ของ เขา ช้า และ เด็ก.
 
ตา เข้ม shines ผิดหวัง เล็กน้อย. แต่ มี เพื่อ โด่ง. ใช้ เพียง เพื่อ ดู ว่า เด็ก ของ พวก เขา ได้ รับ ชนิด ที่ มี ประสิทธิภาพ มาก โปรด ไป จังหวะ ของ การ ก้าว เดิน ไหว ของ กิโมโน ผ้า ไหม สี ดำ.
 
******************.
 
สนุกสนาน บ้าน จะ ได้ รับ ใน ญี่ปุ่น. Nami เมื่อ คน สามัญ จาก ป่า. ครอบ ครัว "คฤหาสน์ Batonritchihiru" ซา รา ห์ คุ้มครอง กะเหรี่ยง Tetsuya Abe ใกล้ ดาวเทียม ที่ อิตาลี ที่ กล่าว ว่า คุณ ต้องการ แลกเปลี่ยน บ้าน Batonritchihiru เพื่อ ต้อนรับ แขก ที่ นี่.
 
หลังจาก จบ เรื่อง เกี่ยวข้อง. พระ เยซู โยน เรื่องราว ใน อำเภอ จำนวน มาก.
 
"เวลา มัน โชค ร้าย จริงๆ นี้. เนื่องจาก คุณ อาจ ไม่ ต้อนรับ ความ สำคัญ" เขา กล่าว.
 
"ไม่ ว่า อย่างไร ครับ. ที่ ฉัน ไม่ ดูแล ... uh คฤหาสน์ ... หลังจาก นี้. บาง คน ยัง ครับ" ซึ่ง.
 
เขา เห็น ไฟ มาก มิตร หมายเหตุ ค เพลง ที่ ดี คือ สี เดียว กับ สาขา ที่ ใหญ่ ที่สุด ของ ที่สุด Shoppingumoruitaria Furipune เจ้าของ ฟาร์ม ม้า และ Roberto Carlos สำหรับ พวก เขา แต่ สี บ ลอน ด์ผม ชาย หนุ่ม ของ. ครอบครัว Rich Hill ผลิตภัณฑ์ โต ชิ บา ที่ คุณ ต้องการ. แผนก ขาย ร้าน เขา. ผลิตภัณฑ์ ที่ เกี่ยวข้อง มัก จะ มี วัฒนธรรม ญี่ปุ่น.
 
"แต่ คุณ กล่าว หญิง กล่าว. แม้ว่า ใน กรณี นี้ มี เมาส์. Son พวก เขา เกือบ 30 คน อื่น ๆ ครับ น่ะ" ว่า คุณ ใช้ เด็ก อื่น เป็น.
 
"เด็ก ของ คุณ?
 
"เด็ก ครับ Ranzujonritchihirubaton".
 
"... ... Sekyuajohoru".
 
"หา เวลา เขียน ตาม. เดี๋ยว ฉัน" ตาม เด็ก.
 
"ขอบคุณ ครับ".
 
ซา รา ห์ คุ้มครอง กะเหรี่ยง Abe หัน ไป ยัง เด็ก. ตา ทอง เป็น หนุ่ม อิตาลี จาก การ ก้ม มอง ออก จาก หน้าต่าง.
 
ตั้งแต่ นั้น เขา ก็ มา ถึง ญี่ปุ่น. คฤหาสน์ โต ชิ บา Rich Hill. บ้าน ญี่ปุ่น "ว่า" รู้สึก รัศมี เขา มา สนุก. หลีก เลี่ยง บรรยากาศ. คน ทั้งหมด จะ ไป บ้าน ... ที่ โรง ละคร ใน เวลา ที่ ได้ รับ สถาน ที่ จำหน่าย ความ ภาค ภูมิใจ ของ ชาติ แม้ ใน น้ำ สลัด เพื่อ รักษา วัฒนธรรม ดั้งเดิม ของ พวก เขา เพื่อ กลับ ไป ที่ ฉาก. จริงๆ มัน เลว.
 
Bill ...
 
ถูก เปิด ดู เขา หัน ดี Mariano เลื่อน เสียง ของ footsteps ใน ห้อง ยกเว้น ญี่ปุ่น. เขา คน อื่น ๆ ยัง มี ผู้ ที่ ยืน และ เรา walked นอบน้อม น้อย ฉัน เห็น พระ เยซู นั่งคุกเข่า ที่ ด้านหน้า ประตู กะเหรี่ยง Abe ป้อง ...
 
สี ทอง ของ การ ถัก ไหม กิโมโน pin black-ลาย ชุด ของ ข้อ เสนอ หลาย. ใน ตอน เย็น ผม สั้น สี ดำ ตัด ทำให้ เกิด เสียง กรอบแกรบ ลม นอก. ทำ เรียบ ล้ม หน้า. กรุณา ไม่ งาม ของ หน้า ลด. ทอด กัน แสดง ตา แหลม ของ เขา เพื่อ ซ่อน เย็น เรียว และ อ่อน สวยงาม.
 
แสดง ให้ เย็น. แต่ ใน กรณี เดียวกัน นั้น ทันที ข้าม ไป ที่ เต้า นม ซ้าย ... รู้สึก อบอุ่น.
 
อาคาร ... เข่า ...
 
ได้ยิน หัวใจ ของ ฉัน อย่าง ชัดเจน. Small หน้า นี้ broiling อิตาลี.
 
... ใบหน้า ของ เขา ตก อยู่ ใน คน รัก! ?
 
"Fujitsu สิบ เหตุผล ที่ ฉัน จะ ได้ ร่วม กัน.
 
รัก Mariano เพื่อ เรียน รู้ เพิ่มเติม เกี่ยว กับ ความ หนาว ของ หัวใจ เต็ม ดี เป็น พื้นฐาน สำหรับ เพลง นุ่ม.
 
"นี่ เป็น เจ้าของ ร้าน ห้าง ส่วน ใหญ่ ของ ฟาร์ม ม้า ที่ ใหญ่ ที่สุด ใน อิตาลี, เพลง Roberto Carlos C Furipune ดี ครับ".
 
Arno ดี หรือ แนะนำ กะเหรี่ยง Mari Abe ห์ ป้อง. พยายาม สร้าง ความ สัมพันธ์ รวม ทั้ง การ ยิ้ม กว้าง ฟรี.
 
"สวัสดี ครับ ปลอดภัย โต ชิ บา สินะ John Rich Hill" เธอ จะ เป็น.
 
"ใช่".
 
แต่ คำ ตอบ ไม่ ได้ เป็น เพียง หวัด.
 
"คุณ ครับ ฟรี ดี. เพื่อ ป้องกัน นี้ เด็ก John. ครับ 's บุตร ของ.
 
"...". CRA ของ
 
ลูก อะไร
 
"???". Son
 

 
Word ใน ราคา ที่ ดี แตก ฟรี ใน ใจกลาง งัด เย็น มาก ...
 
True ...
 
True ...
 
เขา ... เขา ...
 
ตกหลุม รัก กับ คน รอ เด็ก! ?
 
เป็น หน้า อ่อน และ คิด ... ดี ฉัน ไม่ ได้ Mariano. นี้ คือ รส ของ คุณ เอง ... แต่ ... แต่ ...
 
แรก ของ ข้อ เสนอ หลาย ยืน นอก แล้ว ดู Golden Tadsaita แต่ ... สิ่ง ที่ ต้องการ คือ เกรงใจ. นี่ คือ หน้า ของ กลางคืน ...
 
อย่าง สวยงาม ... สวยงาม. พ่อ พันธุ์ ควร จะ เปราะ บาง มาก เป็น ดอกไม้ ...
 
"ฉัน เรียก ชื่อ สุดท้าย ของ Fujitsu สิบ" เขา กล่าว.
 
"... เพื่อ อธิบาย ส่วน ที่ ว่าง. เพื่อ ป้องกัน ความ mail ... ฉัน ต้องการ รับ ช่วง ธุรกิจ ของ คุณ วิธี การ ป้องกัน คุณ ..." และ ขจัด yes. แสวงหา ความ พึง พอใจ ของ เขา และ กล่าว อ้าง ทั้งหมด จะ เพียงพอ ที่ จะ ทำให้ กะเหรี่ยง Abe. แต่ เท่า ที่ จะ ยก ด้าน อื่น ๆ ... Rich Hill เย็น โต ชิ บา Sekyuajon.
 
หึ "... หรือ รอ ให้ พวก เขา. ฉัน กล่าว ว่า" แพทย์ ทาง ธุรกิจ ไม่ แน่ใจ ... ว่า คุณ รับ มรดก.
 
ชอบ ฟัง 100 ให้ คุณ คุณ รู้สึก เย็น คง เพื่อ ดึงดูด ที่นั่ง ทอง.
 
"... I".
 
เปิด สำเนา ของ ร่าง ของ ร่างกาย ของ กิโมโน โปรด เดิน ออก จาก จุด ยืน ที่ เดิม. ออก เพียง ไม่ กี่ เงียบ ...
 
 ........
......
....
..
.
.??
 
What??
 
อะไรวะเนี่ย... =[]= งงเลยค่ะ (แต่มีบางประโยคที่ฮามาก ซาราห์คุ้มครองกะเหรี่ยง Abe มันคืออะร้ายยย??)
 
เล่นๆนะคะ กรุณาอย่าจริงจัง...^^;;
 
ปล. งานเยอะ งานโรงเรียน งานคริสต์มาส การบ้านศิลปะยังไม่ได้ทำ!! (คอมด้วย)

เรื่องประหลาดในบ้าน...

posted on 29 Nov 2009 20:20 by view-fujiki  in DiarY

...วันนั้นเป็นวันที่ฉันทะเลาะกับพ่อบุญธรรมเรื่องต้องไปทำงานนอกบ้าน และฉันก็เข้ามานั่งในห้องนอนเพื่อสงบสติอารมณ์ โดยการเปิดเพลงเกาหลีที่เพิ่งได้มาฟังไปด้วย...

ในขณะที่ฉันกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดอันหลากหลายอารมณ์ของตน...เสียงของยายก็ดังขึ้น

"ป๊า เสียงอะไรน่ะ"

ห้องนอนที่ฉันนั่งอยู่นั้น มีหน้าต่างสองด้านคือด้านที่ฉันนั่งอยู่และด้านที่ติดโกดังในบ้าน หน้าต่างฝั่งฉันนั้น มองออกไปจะเป็นระเบียงสำหรับตากผ้า ซึ่งยายจะมาเก็บผ้าในช่วงหัวค่ำเป็นประจำ แต่วันนี้แปลกออกไป...หลังจากที่ยายตะโกน สุนัขในบ้านฉันก็เห่า

ป๊า(พ่อบุญธรรมของฉัน)เดินเข้ามาหายาย

"...เสียง? เสียงอะไร"

"เสียงครืดๆเมื่อกี๊ ป๊าไม่ได้ยินเหรอ"

ป๊าเงียบไป

ในขณะที่ฉันเลิกให้ความสนใจกับบทสนทนาด้านนอกและหันมานั่งเขียนฟิก D18 ในสมุดต่ออย่างเมามันส์ ประตูห้องก็เปิด

"พี่วิว ได้ยินเสียงอะไรดังๆไหม"

ฉันได้แต่ส่ายหน้าให้น้องชาย

 

 

 

 

จนถึงตอนนี้...ยังไม่มีใครรู้ว่าเสียงที่คนในบ้านได้ยินมันคือเสียงอะไร...

 

แล้วมันคือเสียงอะไรกันแน่วะคะ!!-_-??

[tag]aaa+ph+fk

posted on 26 Nov 2009 19:36 by view-fujiki  in DiarY, Tag

แท็กจากน้อง blackame ค่ะ

copy คำถามข้างล่าง แล้วเปลี่ยนคำตอบของตัวเองนะ อย่าลืมใส่แท็ก "aaa" จะได้รู้ว่าเล่นแท็กนี้จ้ะ

★ ชื่ออะไรเอ่ย?

K.K. K ตัวแรกมาจากคำว่า คิโยริ (ที่ไม่ทราบความหมาย ความจริงมันแผลงมาจาก kyori อีกที) ส่วน K ตัวที่สองคือ เคชิคิ แปลว่า วิว ค่ะ

อายุ? (ถ้าบอกได้)

13ใกล้จะ 14 แล้วค่ะ
 

★ เริ่มวาดรูปตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตั้งแต่จำความได้ก็ชอบวาดรูปแล้วค่ะ แต่เพิ่งเริ่มจริงจังตอนม.1

★ ถนัดมือข้างไหน

ขวาค่ะ ถนัดขวาเลยวาดหน้าหันไปทางซ้ายไม่ถนัด lllorz (ทำไม?)

★ วาดอะไรถนัดกว่ากัน : ผู้ชาย หรือ ผู้หญิง?

ผู้หญิง วาดผู้หญิงถนัดมากกกกกกก (วาดผู้ชายทีไรหน้าเคะทุกที -_-)

★ วาดอะไรถนัดกว่ากัน : ผมยาว หรือ ผมสั้น?

ผมสั้น...หลังๆมาชอบวาดผมสั้น แต่วาดผมยาวก็ไม่มีปัญหา แค่ขี้เกียจลากเส้น บางทีลากผิดจบชีวิต OTL

★ ถนัดวาดหันซ้ายหรือหันขวามั้ย?

หันขวาค่ะ 

★ ถนัดวาดหันหน้าหรือหันข้างมั้ย?

ไม่ชอบวาดหันข้าง แล้วก็ไม่ชอบหน้าตรง (มันพาลจะเบี้ยว) ต้องเฉียงๆเล็กน้อย 

★ ปัญหาที่เจอในการวาดรูป?

...อนาโตมี...llloTL 

★ ชอบวาดอะไรเป็นพิเศษ?

เด็กผู้หญิงหน้าตาแบ๊วๆ ชุดนักเรียน (ชอบวาดชุดนักเรียนกับชุดโกธิค แล้วก็ชุดประจำชาติ)

★ ถนัดงานมือ หรืองานคอมพิวเตอร์มากกว่ากัน?

งานมือค่ะ เพราะไม่ค่อยใช้คอมทำงาน (เมาส์ปากกาก็ไม่มี โฟโต้ก็ใช่ไม่ได้ T^T)

★ เริ่มวาดจากส่วนไหนก่อน?

โครงหน้า>>คิ้ว จมูก ปาก ดวงตา>>ผม
★ นิสัยเสียเวลาวาดรูป?

อารมณ์ค่ะ...เวลาอยากวาดก็จะวาดแบบตั้งใจมาก ใครขัดพาลอารมณ์เสียใส่ (แบบไม่แสดงออก)

แต่ถ้าไม่อยากวาด ก็เอาแค่พอเสร็จ (แต่งานที่ไม่ดีในสายตาฉัน สายตาคนอื่นมันก็ดีอ่ะนะ)

★ มีเทคนิคในการลงสีหรือเปล่า?

กำลังศึกษาค่ะ (ไม่ถนัดงานสีเลย)

★ ใช้เวลาประมาณเท่าไหร่ในการวาดรูป?

จริงๆก็ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนะ
แต่ถ้าตัดเส้นเก็บรายละเอียดก็ชั่วโมงกว่าๆได้
 
ส่วนงานสี...นานกว่านั้นเยอะ


★ เปิดเพลงแนวไหนเวลาวาดรูป?

เพลงบรรเลง...เพลงญี่ปุ่น เพลงที่ฟังรื่นหูค่ะ 

★ ปกติแล้วใช้เวลานานแค่ไหนในการหาไอเดียวาดรูป?

ประมาณสองนาทีเป็นอย่างต่ำค่ะ

★ อุปกรณ์ที่ชอบใช้?

ดินสอกดของ pentel (แต่ไส้ควอนตัม) ที่แม่ให้มา ถ้าดินสอไม้ก็ใช้ตั้งแต่ 2B ขึ้นไป ของเฟเบอร์ฯ มาสเตอร์ฯ หรือสเตทเลอร์ พิกม่าหัว 0.1 0.3 0.5 0.7 ของเฟเบอร์ ยางลงของสเตทเลอร์ 

★ สีที่ชอบใช้เวลาลงสี?

...ไม่ถนัดงานสีอ่ะ T^T (เวลาลงสีปรึกษาเพื่อนผู้ชำนาญตลอด)

★ สไตล์ที่ชอบ?

แนวนุ่มๆ เส้นสวยๆ อย่างพี่ zanael (ชอบงานพี่มากค่ะ) แล้วก็ดูสบายตาค่ะ

★ ตั้งเป้าที่จะเป็นศิลปินแบบไหนในอนาคต?

ความจริงยังไม่ได้คิดจะเรียนทางด้านนี้นะคะ (อยากเรียนภาษามากกว่า)
แต่ถ้าได้เรียน...อยากทำงานด้านอนิเมเตอร์หรือเป็นนักวาดการ์ตูนที่มีคุณภาพค่ะ ^^
 
ส่งแท็กต่อให้ ตาต้านะจ๊ะ >3< จุ๊บุๆ
--/--/--/--/--/--/--/--/--/--
 
อะฮุๆ วันนี้ไปสอยแพนโดร่าฯเล่มสี่ได้สักที (หลังจากยืมชาวบ้านอ่านมากนาน)
 
รักกิล คลั่งวินเซนต์ บ้าเชสเชอร์ ปลื้มแจ๊ค (ออซ : แล้วฉันล่ะ!!?)
 
เชียร์ ออซXกิล มากมาย หุๆ
 
อีกอย่างวันนี้ไปอ่าน "แฟนผมเป็นสาววาย" เล่มสองมา (Fujoshi kanojo) ชอบบบบบบบบบบบบ จารย์ชินบะวาดเส้นสวยมาก เนื้อเรื่องตรงกับความเป็นจริงจริงๆ คิดเลยว่า ถ้าฉันมีแฟนสภาพคงเหมือนพระเอกเรื่องนี้ =..= ถ้าเป็น BL จะเชียร์คู่ ไทกะxโคจิล่ะ (ไม่เห็นพระเอกเป็นฝ่ายรับเลยอ่ะ เวลาอยู่กับโคจิ) แต่ยุยโกะเหมาะจะเป็นฝ่ายรุกตลอดกาลจริงๆแหละ (ฮา) นี่ฉันพูดอะไรอยู่เนี่ย!! (ที่ปลื้มเล่มนี้เพราะ มีโค้ดกีอัสโผล่เข้ามาแจม ตอนบทสนทนาของ Pentabu แล้วก็แฟนเค้าด้วย แถมแอบเห็นคุณยุยโกะอ่านโดจินFMAด้วย!)
 
^
^
^
ชักบ้าใหญ่แล้ว...=_=
 
วันนี้มาบ้าแค่นี้แล้วก็ไป...
 
ปล. สำหรับเอนทรี่ที่แล้ว ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ เมื่อก่อนฉันก็เคยมีแฮนดี้ฯอยู่หลายอัน แต่ไม่รู้เอาไปซุกไว้ไหนหมด ส่วนเรื่องเพื่อน...เริ่มเฉยๆแล้วค่ะ เพราะวันนี้เห็นมันร้องไห้โดนครูด่า...(เอ๊ะ ยังไง?)

กติกา
1. แปะรูปตัวเองอย่างน้อย 1 รูป
2. ตอบคำถาม 15 ข้อ
3. ส่งต่อให้ผู้โชคร้าย 5 ท่าน 


โคตรรรรรรอายเลยเหอะ ภาพนี้ตอนไปขอนแก่น (เพื่อนฉันมีแต่พวกหน้าตาดีๆ แล้วไหงฉันอุบาทว์อยู่คนเดียว)




1. ชื่อจริงและความหมาย
"วิรัลยุพา" แปลว่า...สาวงาม (มันไม่จริง =_=)

2. ชื่อเล่นเต็มยศ
วิว, รัล (หลังๆมาเริ่มให้คนเรียกชื่อหลัง...)

3.ฉายา

มีหลายอันมาก เริ่มจาก...

  • อึม อันนี้ไม่รู้ได้มายังไง...แต่ไปๆมาๆมันก็เรียกงั้น
  • โบ๊ะ, ซิ้ม เหตุผลเพราะเราเบ๊อะบ๊ะ T^T คนคิดคือคทากรโรงเรียน -_-++
  • คุณยาย อันนี้รุ่นน้องเรียก
  • หมูหยอง, หยอง เรียกเพราะผมฉันหยิกค่ะ
  • รัล ความ จริงต้องมี "เจ๊" นำหน้าด้วย คนในกลุ่มบ้ารีบอร์นชอบเรียกกัน เพราะฉันโหดค่ะ...(เห็นหน้าอย่างนั้นฉันเคยไล่เตะเพื่อนผู้ชายในห้องนะคะ)
  • อันนี้ไม่สุด โฮโมอึมเซกชวล จะอุบาทว์ไปไหนนนนนน อุบาทว์กว่านี้มีอีกไหมเหอะ (อัพเองอายเอง) เหตุผลเพราะ "ชอบมีเพศเดียวกันมาชอบ" ตูจะบ้า


4. ชื่อภาษาอังกฤษ

View, Ral

5. ชื่อภาษาจีน
su1wang4rui4 su wan rui อ้างอิงจากเว็บนี้ค่ะ แปลว่าอะไรจำไม่ได้ =_= แต่ความจริงฉันแซ่เจียนะ

6. ชื่อภาษาญี่ปุ่น
ถ้าชื่อเล่น
keshiki แปลว่า วิว ทิวทัศน์ ค่ะ แต่ถ้าเล่นๆในเว็บแปลมันคือ...山下 久美子 Yamashita Kumiko ค่ะ

7. ชื่อภาษาเกาหลี
ในเว็บบอกว่า Han Ji Wook อ่ะ

8. ชื่อเล่นที่ใช้ในเน็ต
ตอนนี้คือ K.K. ค่ะ หยุดตรงนี้ ยังไม่คิดจะเปลี่ยน

9. ชื่อที่คนอื่นเรียกผิด
ไม่มีแฮะ เรียกถูกกันนะ คงมีบางคนที่อ่านว่า วะรันยุพา บ้าง แต่น้อย

10. ชื่อที่คนต่างชาติเรียก
อาจารย์ภาษาอังกฤษคนก่อนเรียกว่า View ตรงๆเลย

11. ชื่อที่อาจารย์ชอบเรียก
วิว (บางท่านก็เรียกชื่อเดิมคือ วาริกร)

12. ชื่อที่อยากให้คนอื่นเรียก
รัล (เป็นอะไรกับชื่อนี้)

13. ชื่อที่ไม่อยากให้คนอื่นเรียก
ไอ้ฉายาข้างบนนั่นแหละ ขอร้องเหอะ

14. ชื่อที่ใช้เรียกแทนตัวคนรัก
ชื่อเล่น

15. ชื่อที่ให้คนรักเรียก
ชื่อเล่น ไม่วิวก็รัล

แท็กต่อต้าต้ากับดาซัง...ถ้ายังไม่ทำรับด่วน ^^++

เป็นแท็กที่ใช้เวลาในการหาข้อมูลอ้างอิงมาก -_- ต่อไปนี้เป็นช่วงบ่น สครีม บลาๆๆๆ




ดู เหมือนเรื่องซวยๆจะยังไม่จบง่ายๆ แต่ดูจะเพลาๆไปบ้าง ช่วงนี้ใกล้งานโรงเรียน อยู่ไม่ติดบ้านเลย ไปทำฉากทุกวัน วันนี้ก็ไปซ้อมเต้น อาทิตย์หน้านัดอีก...อืม งานเยอะจังแฮะ

วันก่อนไปดู 2012 ก็ดีนะ ระทึกใจกับภาพดี แม้ดราม่าจะเน่าไปนิดเหอะ พูดถึงเรื่องหนัง ไม่รู้เป็นอะไร เวลาซื่อบัตรทีไร มักจะได้แถว D ตลอด แต่ที่เจ็บปวดใจคือ...มันมักไม่เคยเกิน D17 เสมอ...(ฮึ่ม..) แต่ใครจะไปนั่งที่ D18 กันล่ะ มันอยู่ขอบจอไป แค่ไปดู 2012 นั่ง D14 ยังขอบเลย มากกว่านี้คงหมดอารมณ์

พอพูดถึง D18 กลับมาที่รีบอร์น...อนิเมตอนใหม่หลงใหลในตัวเคะซึนอย่างท่านฮิบาริเพิ่ม แบบทวีคูณ...จะน่ารักไปไหนนนนนน เกือยดูฉากเสี่ยโน่ตีลังกาแทบไม่ทัน (ต้องดูสองรอบ) สังเกตว่ามอไซค์ไม่เหมือนในคอมมิค (สงสัยไม่อยากโฆษณาฮอนด้า) ส่วนคอมมิค...แก๊งหล่อเลวมาอีกแล้ว วาเรียจ๋า...เริ่มส่อ B59 มาแต่ไกลเลยน้าาา อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจัง รออาทิตย์หน้าอย่างระทึกใจ

ช่วงนี้การ์ตูนน่าดูเยอะแยะ แต่ยังคงพัวพันอยู่แถวๆรีบอร์นเนี่ยแหละ

อาทิตย์หน้ามีซ้อมร้องเพลง...ยังไม่ได้ฟังเลย -_- ตายแน่

อยากวาดรูปอ่ะ...แท็กซอมบี้ได้ทำสมใจแน่ หึๆๆ

วันนี้ไปล่ะค่ะ บายบี

ปล. อุ๊ นิยายฉัน พิมพ์ยังไม่เสร็จเลย

ช่วงนี้รู้สึกเคราะห์ซ้ำกรรมซัดผสานกับความขี้เกียจของฉันทำให้อารมณ์ไม่ดีมากๆ ตั้งแต่เมื่อวานรู้สึกร่างกายซีกขวาจะบาดเจ็บอย่างหนักโดยเฉพาะบริเวณขา...

เมื่อวาน...เรียนพละอาจารย์ให้เดาะตะกร้อ แต่ดันลืมวอร์ม!! (ลืมได้ง้ายยย) ทำเอาเส้นพลิกเล่นไม่ได้เลยทีเดียว (เค้าจาเล่น T_T) พอกลับบ้านมา...เดินชนเตียง! หนังเปิดเลยอ่ะ แง เล็บฉีกอีกต่างหาก

พอวันนี้...ซวยก่อนกลับบ้าน โดนอาจารย์วิชาดนตรีฟาด!  เนื่องจากไม่ได้ทำการบ้านแต่งเพลง=_= อยากจะกรีดร้อง...หน้าหนาว หน้าหนาวผิวแตก...(ถ้าไม่ทาครีม) โดนฟาดไปข้างละ 6 ที เห็นพวกผู้ชายโดนฟาดแต่ละคนนี่กัดปากกำมือแน่น เข้มแข็งกันสุดๆ พวกผู้หญิงเลยหน้าซีดเลย...แถมฉันโดนคนที่สองค่ะ ตอนแรกชาเลย...เดินกลับมาที่นั่งแบบเรียบร้อย (เก็บมือเลย) แต่พอถึงที่นั่งปุ๊บ...อยากจะร้องไห้...ทำไมแมร่งเจ็บงี้วะ!!! แต่ก็ไม่ร้องสักแอะ (รู้สึกไม่ได้ร้องไห้มาหลายปีแระ ยกเว้นเวลาดูหนัง อ่านการ์ตูนหรืออ่านหนังสือแล้วอินมากๆ...)

นั่งอดทนไปจนคาบสุดท้าย...(โดนฟาดคาบก่อนสุดท้าย) ทำไมมันยังไม่หายเจ็บวะ? แดงเป็นรอยเชียว พอจ้องดีๆ...เฮ้ย!!!!

มันแตก...

มือมันแตก...

มือมันแตกกกกกกกกกกก!!!!

มันแตกตามลายมือเลยอ่ะ T___T แตกเหมือนเวลาปากแตกหรือผิวแตกงี้...เลยนั่งจินตนาการกับเพื่อนว่า ถ้าเอาน้ำเกลือมาราดคงจะสนุกพิลึก... (Eบ้า)

เจ็บปวดมากมาย...แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ทาโลชั่นให้ผิวแห้งไปก่อน แต่มือขวานี่โดนอะไรจิ้มๆไม่ได้เลย ร้องจ๊าก ขาขวาก็เหมือนกัน

หมดเวลาซวย ไปดูแท็กดีกว่า...

[Tag]โรงเรียน 

 

เรียนโรงเรียนอะไร?

 

เซนต์โยเซฟศรีเพชรบูรณ์

1.เรียกโรงเรียนนี้ว่ายังไงบ้าง?

เซนต์โย, ศรี (คนเก่าแก่เค้าชอบเรียกกันอย่างนี้ แต่เด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อยชอบ เพราะเหตุผลว่า...ไม่ไฮ=_=)

 

 

2. เพื่อนที่ชอบมากที่สุดในโรงเรียนนี้ล่ะครับ

 

...คิดไม่ออกเลยแฮะ...ฉันไม่ได้ชอบใครเป็นพิเศษอ่ะค่ะ ขนาดเพื่อนสนิทยังเฉยๆเลย (ไม่ค่อยไว้ใจชาวบ้าน) แต่คิดว่าน่าจะเป็น...อ้อ อุ๋งอิ๋ง

3. แล้วเพื่อนที่เกลียดล่ะ?

 

เพื่อนที่ชอบสร้างปัญหาค่ะ

4. เรียกเลขที่1 กับ 10 ว่ายังไงกันบ้างครับ?

 

ชื่อเล่นกับฉายาค่ะ

5. แล้วคิดว่าใครในโรงเรียนนี้น่าแกล้งที่สุดอ่ะครับ?

ไม่ชอบแกล้งคนแฮะ...อาจารย์ประจำชั้นมั๊ง

 

6. ชอบจิ้นเพื่อนบ้างรึป่าว?ถ้าชอบจิ้นคู่ไหน?

เคยลอง...เพราะเพื่อนผู้ชายมันชอบเล่นอะไรทะลึ่งๆกัน...(คนที่จิ้นมันเป็นแฟนเพื่อนอ่ะ =_=++)

 

 

7. คิดว่าโรงเรียนนี้เป็นยังไงอ่ะครับ?

 

ดีนะ คุมเด็กดี แต่ไม่ค่อยชอบระบบบางอย่าง ทุกคนในห้องรักกันดี ไอ้เรื่องใส่หน้ากากช่างมัน มันเป็นเรื่องของเบื้องหลัง แต่ดีกว่าโรงเรียนเอกชนอื่นในจังหวัด แล้วก็ชอบเครื่องแบบ เพราะออกแบบจากฝรั่งเศส ไม่เคยมีปัญหาเรื่องศาสนา เพราะรู้สึกเด็กพุทธจะชิลล์ๆ โรงเรียนอะไรก็ได้

8. แล้วเพื่อนๆล่ะ?

ในห้องรักกันนะ ห้องฉันค่อนข้างจะโด่งดังเรื่องความมึนค่ะ แต่เวลามีกิจกรรมที่ต้องทำร่วมกันในห้องก็ที่หนึ่งตลอด


 

9.1 อาจารย์ล่ะครับ?

รักอาจารย์ทุกคนค่ะ แม้จะมีบางคนที่ไม่ชอบก็เถอะ...


 

9.2 รุ่นพี่ล่ะครับ?

มีรุ่นพี่ที่เก่งศิลป์อยู่คนหนึ่ง ค่อนข้างจะสนิทกันค่ะ แข่งขันก็ไปด้วยกันตลอด แต่หลังๆไม่ค่อยเจอกันเพราะฉันไม่ค่อยออกงาน ล่าสุดเพิ่งเจอเมื่อวันอังคาร ไปช่วยกันวาดรูปแข่งนิทาน

 

 

10. แล้วพวกลูกผู้ดีล่ะครับ

เยอะค่ะ...โรงเรียนนี้มีแค่ระดับกลางขึ้นไป แต่ไม่ค่อยแคร์เรื่องชนชั้น อยู่ในห้องก็ลิงดีๆทั้งนั้น



 

11. ข้อนี้สำหรับใส่รายชื่อบุคคลต้องทำแถกต่อครับ (ถ้าไม่รู้จะส่งให้ใครก็... ตามใจ 555+)

ไอ้ต้า...เหมือนเดิม(โยนเข้าไป)

 

เลือกทำแท็กนี้ก่อนเพราะไม่ต้องหารูป แท็กอื่นเดี๋ยวตามเคลียร์ค่ะ

ปล. งานวาดรูปมาอีกแล้ว...ชื่อเสียงเริ่มโด่งดังขึ้นไปทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง
ปลล. กระเป๋าตังค์...T^T

รู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดีแฮะอาทิตย์นี้
เจอเรื่องแย่ๆบ่อยมาก
ทั้งเรื่องที่โรงเรียนและที่บ้าน
ที่บ้านนี่รู้สึกจะเดินชนข้าวของได้ทั้งวัน =_=
ส่วนที่โรงเรียน สังหรณ์ใจว่ากระเป๋าจะฉีก
ค่าใช้จ่ายเพียบ!!

กิจกรรมรออยู่ข้างหน้าสะบึม!!

รายการกิจกรรมที่คาดว่าจะได้ทำ
เดือนธันวาคม

  • งานวันพ่อ (ร้องเพลงประสานเสียง -_-)
  • งานกตัญญุตา (งานโรงเรียน) ต้องคิดชุดการแสดงบนเวที งบบาน...
  • งานคริสต์มาส (นี่ก็งบเยอะ แต่งห้อง ชุดที่จะใช้ประกวดนางฟ้ากับซานต้าครอส ค่าของขวัญที่จะเอามาจับฉลาก อาหารที่จะใช้ในงานเลี้ยง)

เดือนมกราคม

  • งานวันเด็ก

เดือนกุมภาพันธ์และกิจกรรมจิปาถะ

  • ค่ายลูกเสือ
  • งานวาเลนไทน์ (โรงเรียนฉันยังจัดการนี้อีกเหรอ<<งานรำลึกถึงนักบุญเฉยๆ)
  • สอบปลายภาค T^T
  • ไปเป็นกองเชียร์กีฬาที่วิทยาลัยพลศึกษาฯ
  • อื่นๆ ฯลฯ

เยอะจนจำไม่หมด กิจกรรมรัfตัว อย่างวันนี้ก็ไม่ได้เรียนทั้งวันเลย เพราะช่วงเช้าอาจารย์พาเพื่อนๆไปแข่งงานวิชาการเป็นตัวแทนเขต (เดือนหน้ามีงานศิลปหัตถกรรมภาคเหนือที่นครสวรรค์) โรงเรียนฉันกวาดรางวัลมาเพียบเลย หุๆ มีไม่กี่รายการที่ได้ที่สอง (รู้สึกจะไม่มีต่ำกว่านี้) ถ้าผ่านรอบนี้ก็จะไปแข่งระดับจังหวัดแล้วก็ไประดับภาค

แต่ที่เจ็บใจนิดๆ...ไม่นิดหรอก ก็คือการแข่งขันครอสเวิร์ด เจ็บใจแทนเพื่อนมากๆ และแอบคิดว่า "แกจะมองโลกในแง่ดีไปไหนยะ!!" ทั้งที่อีกฝ่ายโกงสุดๆ (แข่งม.ต้นแต่ฝ่ายตรงข้ามแอบเอาม.ปลายมาแข่ง แล้วเพื่อนฉันก็คิดว่า "สงสัยยืมเสื้อรุ่นพี่มาใส่... -_-) แต่กลับคิดอย่างนั้นเนี่ยนะ!! อยากจะบ้าตาย แถมโดนเขาหลอกเรื่องชาเลนจ์อีก โว้ยยย จะซื่อไปไหนวะคะ กรรมการที่เป็นครูโรงเรียนตัวเองนั่งอยู่ไม่บอก...

และในขณะที่ชาวบ้านเค้าไปแข่งกัน ในห้องเรียนก็จะเหลือเพียง "ลิง" มันก็ไม่มีอะไรทำกัน เปิดทีวีดูซะเลย ฉัน พวกผู้ชาย และหลายๆคน(ที่บ้าการ์ตูน) สนับสนุนให้ดูบลีช!! (เพื่อนเอาบลีช รีบอร์น เคโรโระมูฟวี่ แล้วก็ X พลังล้างโลกมา ใจจริงฉันอยากดู X ค่ะ เพราะมันช่าง...Y เอ้ย พระเอกหล่อ) แต่ผู้หญิงค่อนห้องบอกว่า "จะดูF4เกาหลี!!" กรรม...แล้วพวกนั้นก็ครองทีวีทั้งวัน โดยที่การ์ตูนนั้นห้องอื่นเค้ายืมไปดูกัน พวกฉันเลยนั่งอ่านการ์ตูนมันซะเลย =_= แล้วก็อ่าน TOILET มีใครรู้จักไหม? ถ้าไม่รู้จักก็ไม่เป็นไร เพราะบอกตรงๆว่า เป็นหนังสือที่หาสาระไม่ได้จริงๆ และรั่วเสื่อมมากๆ

วันนี้ลงรูปวันสุดท้ายแล้ว (เริ่มขี้เกียจ) มันชักจะควันหลงแล้ว ลงเลยดีกว่า


บรรยากาศในสีและเหล่าเพื่อนๆม.2


เชียร์ลีดรุ่นใหญ่ที่ถ่ายได้แค่นี้ นี่พี่มิ้ว น่ารักๆ ><


ความวุ่นวายแห่งการกิน =_= กินมันเข้าไป...เอาให้หมดเสบียงเลย


มือกลอง


มือกลองอีกคน (เป็นที่ชื่นชอบของเพื่อนๆฉันเหลือเกิน =_=) และเป็นผู้นำร้องเพลง "สการ์วาไรตี้" ที่โด่งดังไปสามสี่สีด้วย

เฮ้ย!! ทำไมมีแค่นี้ล่ะ?? เปล่าหรอก ความจริงมีเยอะกว่านี้ แต่แนะนำให้ไปดูที่เว็บโรงเรียนด้านข้างเลยจ้ะ (เพราะฉันขี้เกียจลง =_=)

ต่อไปคือ Tag ชีวิตที่ได้รับมากจากดาซัง (ไม่เชิงว่าได้รับหรอก แค่หลงเข้าไปแล้วโดน =_=)

1.ชีวิตเกิดมาเพื่ออะไร

-เพื่อให้เราได้รู้จักชีวิตล่ะมี๊ง? (กำปั้นทุบดิน) เป็นคำถามที่ไม่เคยถามตัวเองแฮะ แค่เกิดมาก็ดีใจจนไม่ทันคิดอะไรหรอก-_- 

2.ในชีวิตนี้มีสิ่งที่สำคัญที่อยากปกป้องไหม

-มีสิ คนที่รักไง โดยเฉพาะคนในครอบครัว

3.อะไรสำคัญรองจากชีวิตตัวเอง

รีบอร์น เอ้ย!! ไม่ใช่ คนในครอบครัวจ้า (ตอบอะไรวะเนี่ย =_=)

4.ชีวิตคุณซ้ำซากจำเจไหม

ก็มีบ้างเป็นพักๆ แต่ถ้าหาอะไรทำได้มันก็ไม่น่าเบื่อแล้ว! 

5.ในชีวิตนี้คนที่ไว้ใจได้นอกจากครอบครัวมีไหม

คิดว่าไม่มีนะ (ฮา) ต่อให้เป็นเพื่อนก็เถอะ อ้อ! นอกจากครอบครัวก็คงเป็นตัวเองล่ะมั๊ง

6.เคยคิดไหมว่าชีวิตนี้ช่างมืดมน

เคยบ้าง แหม คนเราก็ต้องมีช่วงที่อับเฉาบ้างสิ แต่ไม่บ่อยหรอก

7.แล้วตอนนี้ชีวิตเป็นอย่างไร

เรื่อยๆ มีทุกข์สุขบ้างให้มีรสชาติ อะไรที่มันง่ายเกินไปก็น่าเบื่อแย่สิ

8.เคยคิดฆ่าตัวตายไหม

เคย แต่ไม่ได้คิดว่าอยากตาย แค่คิดว่า "ถ้าตายแล้วมันจะรู้สึกยังไงวะ?" อารณ์ประมาณ ยืนอยู่บนระเบียงที่ราวกั้นแค่สะโพกแล้วคิดว่า ถ้าเราตกลงไปจะเป็นยังไง? ประมาณนั้น

 

9.คิดไหมว่าชีวิตมีค่า

ต้องมีค่าสิ ชีวิตใครๆก็มีค่า ส่วนเหตุผล...เพราะมีชีวิตเราถึงมีอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไง

10.คุณมีใครคอยให้กำลังใจในการก้าวเดินต่อไปในชีวิตรึเปล่า

ครอบครัว ตัวเอง การ์ตูน ไอ้ข้างหลังนี่ไม่ไร้สาระนะ บางอย่างบางแง่จากสิ่งที่เราชอบนี่แหละที่เป็นตัวปลุกพลังอย่างดีเลย

11.จะส่งเท็กนี้ให้ใคร

ไอ้ต้า =_=++

จบแท็ก ตัวหนังสืออาจจะสีไม่เหมือนกันบ้าง ช่างมัน ขี้เกียจแก้ =_= ไปดูอะไรให้ไปที่ชื่นใจหน่อยดีกว่า...

 

ให้ตายเหอะ!! ฮิบารินน่ารักเป็นบ้า ><

 

วันนี้ไปล่ะ เจอกันเมื่อชาติต้องการเน้ออออ \^^/

ต่อจากเมื่อวาน
แต่ภาพก็ยังไม่หมดหรอก (ชาตินี้จะหมดไหม?)
จะคัดแต่ภาพดีๆมาละกันนะคะ

ไปดูต่อดีกว่า!

 

 


เปิดตัวด้วยกองเชียร์ของสีแดง
ช่วงนี้เป็นช่วงโชว์กองเชียร์ค่ะ
โดยกรรมการจะจับฉลากให้แต่ละสีออกมา และสีแดงก็ได้เป็นสีแรกค่ะ


นี่ฉากของสีแดงค่ะ


ดรัมเมเยอร์สีแดงจ้า เสียดายถอดผ้าคลุมไปแล้ว


เชียร์ลีดเดอร์รุ่นใหญ่สีแดงค่ะ
สมกับที่ได้รางวัลเชียร์สีดที่หนึ่งหรือเปล่า??
ชุดชมพูมืดๆข้างหลังนั่นสตาฟฟ์สีม่วง เหอๆ =_=


เริ่มเต้น
สีนี้เต้นได้หวาดเสียวมาก ตอนที่โชว์เพลง "ชะตาชีวิต"
มีเต้นลีลาศยกแข้งยกขาแทบจะตีลังกากลางหลังผู้ชายได้แล้ว


สตาฟฟ์สีแดงผู้ตีกลอง
เสื้อด้านหลังเขียนว่า Dangerous จ้ะ


ไอ้มดแดงแปลงร่าง!! (เฮ้ย! ไม่ใช่)


ต่อไปสีฟ้าค่ะ
จำลองเทวโลกมา ฉากเยอะและหนักมากๆ กว่าจะเสร็จกินเวลาพอสมควร
ส่วนไอ้เศษกระดาษตรงพื้นนั่น ฝีมือสีแดงเมื่อกี้
เพราะพวกพี่แกเล่นยิง...เอ่อ อะไรนะที่เขาไว้ยิงในงานเลี้ยงอ่ะ
ไอ้นั่นแหละ กระดาษก็เลยร่วงกราว (และไม่มีใครเก็บ)


กองเชียร์สีฟ้าพร้อมสตาฟฟ์ยืนเรียงเป็นตับ
(ชอบชุดสตาฟฟ์จัง เหมือนบ๋อยเลย อิๆ)


ข้างหลังฉาก นี่ก็เป็นฉากเหมือนกัน??


เชียร์ลีดค่ะ
อย่างเริ่ด แต่งตัวแต่งหน้าสุดๆไปเลย


อีกรูปๆ ตรงคอนเซ็ปท์มาก (เทวโลก)


ฉากของสีตัวเอง เป็นภาพเดียวที่ถ่ายได้
เพราะที่เหลือก็เชียร์อยู่ตรงนั้น ไม่มีเวลาถ่าย ลีดเดอร์ทำอะไรบ้างไม่รู้เรื่องเลย-_-;


แอบถ่ายดรัมเมเยอร์ (เหล่ากินรีสีเหลือง)
คนที่หันหน้าเป็นเพื่อนในกลุ่มล่ะ


เชียร์ลีด
อ๊ะๆ ยังไม่หมดแค่นี้หรอกนะ ใครเขาจะใส่ถุงดำเต้นกัน ไม่มีทาง


นี่ต่างหากชุดที่แท้จริง (หลังจากฉีกถุงดำเรียบร้อย)
ภาพนี้รู้สึกจะเป็น We will knock you (เพลงเปิดตัวสีเขา)


เริ่มเชียร์แล้วค่ะ


ปิดท้ายด้วยเหล่าดรัมเมเยอร์ที่มายืนทำท่าอย่างนี้จนครบสิบนาที =_=

 

วันนี้เอาไปแค่เชียร์ลีดก่อน จะมาต่อบรรยากาศงานทีหลังนะคะ

ไปล่ะค่า บายๆ

แฮ่กๆ...คลานมาอัพ
อยากบอกว่า ง่วงมากมาย (แต่ก็ยังมานั่งเล่นคอมหน้าตาเฉย) วันนี้งานกีฬาสีที่โรงเรียนเพิ่งจบไป (ต่อไปก็เป็นงานราตรีกับคริสต์มาสสินะ =_=) ฉันกับตาต้าได้ถือป้ายขบวนด้วยล่ะค่า ถ่อไปโรงเรียนตั้งแต่ 6 โมงตามที่พี่สตาฟฟ์นัด แต่กว่าจะได้แต่งตัวเจ็ดโมงกว่า และใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีในการแต่งตัว = ='' แต่งหน้าด้วยลิปสติกอย่างดีของอาจารย์แท่งเดียวอยู่ (คนแต่งตัวอย่างนี้มีแปดคนก็แปดหน้า ฉันเป็นคนแรกเลยค่ะ <<<หนูทดลอง) ร้อนมากและกระโปรงรีไซเคิลมันช่าง...สั้นอย่างกับชุดเมด! (จะเป็นลม =[]=)

ไปดูภาพดีกว่า

 

 

 

 


ประเดิมเลยคนแรก ภาพแรก...
ตาต้าซังในสภาพที่เพิ่งแต่งหน้าและยังแต่งตัวไม่เสร็จ (รอถุงน่อง -_-^)
สังเกตความฟูของกระโปรงให้ดี มันจะนำความบรรลัยมาให้ในไม่ช้า


บรรยากาศในขบวน น้องพวกนี้ไม่รู้ใส่ชุดอะไรแต่ดูท่าจะเป็นชุดรีไซเคิลเหมือนกัน
ลืมบอก...คอนเซ็ปท์ของแต่ล่ะสี

สีม่วง Violet Army เสรีภาพ...พลัง ความสามัคคี เอกราช
สีฟ้า Blue เอ่อ...อะไรสักอย่าง (กรรม =_=) การท่องเที่ยว เทวโลก
สีเหลือง Yellow (จำไม่ได้อีกเหมือนกัน) โครงการในพระราชดำริ วรรณคดี
สีแดง Dangerous (ต้องพูดสำเนียงฮารุ) ความอันตราย ความร้อนแรง

ไปดูภาพต่อ


กี๊ซซซ ไม่เอาลงได้มั๊ย TT^TT (โดนเพื่อนบังคับ)
ยัยเหม่งนี่ใครยะ หน้าเยิ้มเชียว หน้าม้าก็ไม่ได้เอาลง (ผมหยิก ยังไม่ได้หนีบเลย
ถ้าเอาลงบรรลัยกว่านี้อีก)
เห็นคทากรณ์ข้างหลังกันหรือเปล่า...เริ่ดค่ะเริ่ด ถุงน่องลายมังกร-_-
(ของฉันถุงน่องคู่ละ 20 ใส่ไปไม่นานขาดเป็นรู บรรลัยสิ้นดี)


Violet Army แบบเห็นแต่หัวแต่ละคนลิบๆ
ภาพเมื่อกี้กับภาพนี้ไม่ใช่ฉันถ่ายนะคะ รุ่นพี่ถ่ายให้
ม่วง...งงง


ตาต้ากับการจัดกระโปรง (กลัวหลุดกันมาก)
จำคำบนป้ายตัวเองไม่ได้ T^T


เห็นคำนิดๆ เดาประโยคแรกไม่ได้
แต่ประโยคหลังๆนี่
"...น้อยใจในโชคชะตา ไม่เสียดายชีวา ถ้าสิ้นไป"


ชอบมาก...นกยักษ์--(ทำได้ไงฟระ)
มีรถถังด้วยๆ (สันติภาพแน่เรอะ? ยังกะจะไปรบ)


ป้ายอิงค์เจ๊ท...มาช่วยกันสร้างเสรีภาพและสันติภาพ
ดูข้างหลัง ข้างหลังงงงงง ไม่ทันดูคทากรเคารพประธานโว้ยยยย (เซ็ง)


กองทัพสีม่วงอีกรอบ แถวนี้มีแต่มัธยม (และเห็นแต่ม.2)


รถถังแบบเต็มๆ
ข้างหลังคือ อนุสรณ์สถานผู้เสียสละเขาค้อ
ใครไม่รู้จักไปดูกันได้ที่เขาค้อค่ะ

ยังไม่หมด...มีอีกบึม แต่อัพโหลดไม่ทัน =_=
พรุ่งนี้มีแต่แน่นอน มีโชว์เชียร์ลีด(ที่ไม่ได้ถ่ายสีตัวเอง) โคตรเริดเลยแต่ละสี

ต่อไปโซน "บ่น"
เหนื่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยๆๆๆ
เต้นอย่างเดียวมาสองวันแล้ว (ภาพพจน์เด็กเรียนตูหายหมด)
พี่สตาฟฟ์สุดยอดดดด มันได้ใจจริงๆค่ะ
แต่สงสัยอย่าง ทำไมต้องร้องแต่สการ์วาไรตี้วะคะ เบื่อโว้ย ร้องวันหนึ่งไม่ต่ำกว่าสิบรอบ
ร้องมากกว่าเพลงเชียร์อีก

แม้ว่าสุดท้าย สีม่วงจะ ไม่ได้ถ้วยอะไรเลย ก็ตาม
แต่อยากบอกว่า สนุกและประทับใจมากๆค่ะ
ขนาดเลิกงานยังมีต่ออีกสองสามเพลง
อธิการิณีท่านก็ใจดี มีปลอบพี่ๆด้วยนะ ชอบมากเลยตอนที่อาจารย์พูดว่า

"แม้กีฬาสีจะจบลงไปแล้ว มีแพ้มีชนะ แต่มิตรภาพของทุกคนก็ยังเหมือนเดิม"

โดนค่ะโดน อาจารย์โดนมาก

อยากบอกว่า ชอบชุดดรัมของแต่ละสีมากเลย
สีแดงแต่งตัวอย่างกับเจ้าชาย ผ้าคลุมงาม(โรคบ้าผ้าคลุมสืบเนื่องมาจากปู่จี)
ส่วนสีเหลืองนี่ เพื่อนที่เดินบอกว่าคอนเช็ปต์ "กินรี"
เวลาเคารพประธานทีก็ "กินรีโบยบิน--"
ส่วนสีฟ้า...ไม่อยากจะบอกว่า เธอกล้ามากค่ะ
เทวโลกของเธอนี่ ลงทุนทาหน้าด้วยปูนขาวเลยทีเดียว
แต่ละคนหน้าฟ้าเขียวมาแต่ไกล
เวลาเหงื่อไหลทีนี่...(สยอง)
ส่วนสีม่วง...กระโปรงเธอทำไมมันบานได้ใจอย่างนี้---
สง่างามเหมือนทหารมากมาย

วันนี้มาพูดแค่นี้ก่อน
พรุ่งนี้มีต่ออีกเยอะค่ะ ไปนอนดีกว่า ราตรีสวีสดิ์ค่ะ =_=zzZZ

[My Memory] Prologue

posted on 12 Nov 2009 19:44 by view-fujiki  in Novel

Warning
เนื่อหาในที่นี่ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ บุคคล หรือสถานที่จริงแต่ประการใด
ไม่ควรใช้ความรุนแรง
และโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ

----------------------------------

Prologue 

          กลางห้องทำงานกว้างขวางที่มีเฟอร์นิเจอร์เพียงน้อยนิดนั้น เจ้าของห้องซึ่งเป็นชายร่างอ้วนกลมกำลังยืนจังก้าอยู่ที่โต๊ะทำงานตัวเก่งของเขา ศีรษะที่มีทรัพยากรเส้นผมน้อยนิดเป็นประกายวิบวับเมื่อต้องแสงแดดที่ส่องลงมา แต่ประกายนั้นก็ไม่อาจเทียบได้กับประกายตาแห่งความโกรธเกรี้ยวใต้แว่นกรอบหนาได้

          “แกรู้ไหมว่านี่มันครั้งที่เท่าไรแล้ว ที่แกก่อปัญหา นวินทร!

          เสียงตวาดด้วยแรงโทสะนั้น ไม่ได้ทำให้เจ้าของชื่อ นวินทร สะเทือนสักเท่าไร เขายังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงเก้าอี้ตรงข้ามกับชายเจ้าของห้อง เส้นผมสีดำเป็นประกายรับกับใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เริ่มแสดงเค้าความหงุดหงิดออกมา...

          เขาไม่ได้หงุดหงิดกับคำพูดของผู้อำนวยการหัวล้านคนนั้นเท่าไร เพราะนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้ามาในนี้ และไม่แน่ว่ามันอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย ซึ่งเขาก็ภาวนาให้มันเป็นอย่างนั้นนานแล้วล่ะ แต่เรื่องที่เขาหงุดหงิดนั้น เป็นเรื่องที่พวกอาจารย์ไปขวางตอนที่เขากำลังจะต่อยเจ้าทศให้ลงไปกองกับพื้น

          ความรู้สึกตอนนี้มีแต่คำว่า หงุดหงิดๆๆๆ เต็มไปหมดจนอยากจะระบายอารมณ์ด้วยการต่อยหน้าใครสักคน...

          ซึ่งใครสักคนนั้นคงจะเป็นคนข้างหน้าเขานี่แหละ

          “ถ้าแกไม่รู้ฉันจะเป็นคนบอกเอง นี่เป็นการทำผิดกฎครั้งที่ 39 ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในโรงเรียนนี้เมื่อสี่ปีก่อน และก็เป็นการทำผิดกฎข้อเดิมๆ ซ้ำๆซาก กฎของโรงเรียนมีไว้ว่า ห้ามนักเรียนทะเลาะวิวาทจนถึงขั้นทำร้ายร่างกายกันในขณะที่คงสภาพเป็นนักเรียน แล้วนี่มันอะไรกัน? ฉันบอกแกกี่ครั้งกันแล้วฮะ แล้วคู่กรณีก็ยังเป็นคนเดิม ทศพลที่อยู่ห้องห้า เขาไปทำอะไรแกไม่ทราบ? ตอบฉันมาสิ!!

          นวินทรถอนหายใจเมื่อผอ.ทำท่าเหมือนตือโป๊ยก่ายที่ถูกแย่งอาหารไปต่อหน้าต่อตา พวกอาจารย์มองยังไงกันนะ ไอ้ทศนี่มันดีตรงไหนกัน ชอบสร้างภาพกับพวกอาจารย์ว่าเป็นเด็กเรียนแต่ความจริงแล้ว วันๆเอาแต่เที่ยว เสเพล ชอบล่วงเกินพวกผู้หญิงจนพวกนั้นต้องขอให้เขาไปจัดการมัน แล้วไง? สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายผิดทุกที ทั้งที่ตอนแรกเขาแค่คิดจะเจรจา แต่พอเจอคำพูดกับท่าทางกวนอวัยวะเบื้องล่างสุดอย่างนั้นแล้ว มันก็ทำให้เขาน็อตหลุดทันที

          ตาบอดกันทั้งนั้น

          “ฉันถามแกนี่ไม่ได้ยินหรือไง!? นวินทร!!

          “ได้ยินครับ” นวินทรตอบเสียงยานคาง

          ปัง!! ผู้อำนวยการตบโต๊ะอย่างแรงด้วยความโมโห

          “แล้วทำไมถึงไม่ตอบฉัน ถ้าแกยังทำตัวอย่างนี้อีก ฉันจะไล่แกออก...ไม่สิ ฉันไล่แกออกเลยดีกว่า ฉันไล่แกออกเดี๋ยวนี้!!!

          เด็กหนุ่มม.ปลายเลิกคิ้วอย่างไม่อยากเชื่อกับคำพูดของผอ. ในใจเขาตอนนี้กำลังกระโดดโลดเต้นด้วยความร่าเริง...รู้ไหมว่าฉันรอคำนี้มานานแค่ไหน เด็กหนุ่มยิ้มน้อยออกมา

          “หึๆ ถึงกับเศร้าเลยงั้นเหรอ แต่แกอย่าหวังเลยว่าฉันจะคืนคำ! อาจารย์...”

          นวินทรได้แค่สังเวชใจที่ผอ.มองท่าทางของเขาว่ากำลังเศร้า ทั้งที่ความจริงแล้วนั่นคือการดีใจอย่างไม่แสดงอารมณ์ต่างหาก

          ไม่นานนัก เขาก็ถูกผอ.และอาจารย์ฝ่ายปกครองพาตัวออกมาจากห้อง ในระหว่างทางที่กำลังเดินเพื่อออกจากโรงเรียน ผอ.ก็พร่ำพูดอะไรไปเรื่อย...

          “ฉันจะให้แกไปอยู่โรงเรียนที่โหดๆ เข้มงวด เพื่อจะได้ดัดนิสัยแกซะ...แต่อย่างแกต่อให้ดัดยังไงก็คงจะเลวเหมือนเดิมนั้นล่ะ...”

          จังหวะเดียวกับที่ถึงหน้าโรงเรียน

          “...ฉันจะให้แกขออะไรก็ได้อย่างหนึ่ง ยกเว้นเรื่องขอกลับมาเรียนต่อ หึ แต่อย่างแกก็คงขออะไรที่ไม่มีสาระหรือแสดงสันดานเลวๆนั่นออกมาสินะ...”

          “ผอ.ครับ”

          “อะไร?”

          “ผมมีเรื่องจะขอร้อง”

          “...หึ ว่ามาสิ...”

          “ผมน่ะ...ไม่ใช่คนเลวอย่างที่พวกผอ.คิดหรอกนะครับ เพราะฉะนั้น...”

          พลั่ก!!

          กำปั้นหนึ่งกำปั้นตรงเข้าใส่ใบหน้าอ้วนกลมของผอ.ผู้ที่ปากเสียจนเทศบาลไม่รับกำจัดให้ แว่นตาเลนส์หนากระเด็นหลุดออกจากใบหน้าที่หันขวาไปเต็มแรง

          “...นี่ถือเป็นการเอาคืนนะครับ ส่วนเรื่องลาออกเดี๋ยวผมจะบอกให้พ่อมาจัดการให้ พ่อผมก็อยากให้ออกจากโรงเรียนพรรค์นี้ตั้งนานแล้วล่ะ ยังไงซะก็...ลาก่อนนะครับ...”

          นวินทรหันหลังเดินจากไปพร้อมกับทิ้งความตกตะลึงไว้กับผู้เห็นเหตุการณ์และความแค้นของผู้ถูกกระทำ แผ่นหลังที่เดินหายไปนั้นราวกับมีตัวอักษรเขียนไว้ว่า ฉันไม่ได้แพ้แกหรอกนะ ผอ.งี่เง่า... 

 

          ว่าแต่...แล้วเขาจะไปเรียนต่อที่ไหนล่ะ??

--------------------------------------------

ชะแว้บ...มาแล้วค่ะตอนแรก แหะๆ อาจจะขัดๆไปบ้างนะคะเพราะไม่ได้เขียนมานานพอควรแล้ว เลยลืมเทคนิคประจำตัวบางอย่างไปบ้าง =_=;; ถ้าเจอคำผิดรบกวนช่วยบอกด้วยนะคะ

แล้วก็...เรื่องนิสัยพระเอกที่เถื่อนๆนี่โปรดทำใจค่ะ เพราะคาแรคเตอร์พระเอกคนนี้คือ "เถื่อน โหด" แต่ก็จะมีบางมุมที่คาดไม่ถึงเหมือนกันค่ะ ยังไงก็ช่วยติชมด้วยะคะ

Favourites


ShoutMix chat widget