Fan Fiction Haikyuu!!

Ushijima Wakatoshi x Oikawa Tooru

 

 

 

 

 

Your smile will never be mine.

 

 

 

 

 

 

 

เคยมีใครบางคนกล่าวไว้... การตกหลุมรักรอยยิ้มของใครสักคนไม่ใช่เรื่องตลก

 

และอุชิจิมะ วากะโทชิ เข้าใจคำพูดนี้มากกว่าใคร

 

 

 

 

 

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้กินเวลานานมากมาย แต่กลับตรึงใจราวกับช่วงเวลานั้นดำเนินไปเป็นศตวรรษ

 

เขาเดินออกมาจากโรงยิมหลังการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับม.ต้นของวันนั้นจบ แสงอาทิตย์ยามเย็นฉาบท้องฟ้าให้เป็นสีส้มแดง อากาศไม่ได้ร้อนมากกระนั้นร่างกายที่เพิ่งผ่านการแข่งมาก็อบอ้าวอยู่ใต้ชุดวอร์มพอสมควร

 

“ไปหาอะไรกินฉลองเข้ารอบดีกว่า”

 

สมาชิกคนหนึ่งในทีมของเขาเสนอความคิดเห็นขึ้นมา และดูเหมือนทุกคนจะเห็นด้วย ดังนั้นเขาจึงต้องเออไปอย่างช่วยไม่ได้

 

นัยน์ตาสีนิลเหม่อมองบรรยากาศรอบ ๆ โรงยิมไปอย่างไร้จุดหมาย หลายทีมทยอยกลับกันแล้ว มีบางทีมที่ยังอยู่แถว ๆ นี้ สีหน้าของผู้คนมีหลากหลาย ทั้งเปี่ยมด้วยรอยยิ้มหรือนองด้วยน้ำตา ทั้งหมดนั้นขึ้นอยู่กับผลการแข่งของแต่ละทีม

 

แล้วตอนนั้นเองที่อุชิจิมะได้เห็น

 

เด็กหนุ่มที่วัยไล่เลี่ยกับเขากำลังจะเดินสวนเขาไป เครื่องแบบนักกีฬาสีน้ำเงินขาวที่คนส่วนใหญ่รู้จักแม้ไม่ต้องอ่านชื่อของโรงเรียนด้านหลังเสื้อ ผมสีน้ำตาลอ่อนนั้นเป็นประกายล้อกับเปลวแดดสีส้ม นัยน์ตาสีเดียวกันนั้นพราวระยับ มันเปี่ยมไปด้วยความมีชีวิตชีวาชนิดที่ตรงข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง และ…

 

รอยยิ้มกว้างที่ประดับอยู่บนใบหน้านั้น

 

อุชิจิมะราวกับจะได้ยินเสียงสะท้อนดังก้องออกมาจากหัวใจของตน

 

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาผ่อนฝีเท้า และตั้งแต่เมื่อไหร่ที่สายตาเผลอจับจ้องไปที่คน ๆ นั้น

 

เขาคนนั้นกำลังหัวเราะ

 

อ๊ะ เหมือนจะโดนเพื่อนร่วมทีมแกล้ง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้โกรธ ก็ยัง... หัวเราะอยู่ดี

 

รอยยิ้มนั่นสดใสจนละสายตาไม่ได้

 

“…อุชิจิมะ?”

 

เสียงเรียกจากคนในทีมดึงสติเขากลับมา

 

อุชิจิมะแสร้งทำหน้าเรียบเฉยใส่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ดูเหมือนเพื่อนของเขาจะรู้ทัน เพราะหมอนั่นชะโงกหน้ามองตามเขาไป ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์

 

“นึกว่ามองใคร ที่แท้ก็เป้าหมายของวันพรุ่งนี้”

 

“เป้าหมาย?”

 

“ใช่ พวกนั้นก็คิตากาวะไดจิที่เราจะเจอพรุ่งนี้ไง ส่วนเจ้าคนที่กำลังหัวเราะนั่นรู้สึกจะชื่อโออิคาวะ โทโอรุ เป็นเซตเตอร์ฝีมือดีเลยนะ”

 

“…งั้นเหรอ”

 

เขาตอบรับเสียงเรียบเฉยเหมือนไม่ใส่ใจ ทั้งที่นัยน์ตาไหววูบและโชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

 

พรุ่งนี้ก็จะได้เจอกันอีกสินะ

 

ถ้าเขาได้เห็นรอยยิ้มของหมอนั่นอีกคนดี

 

 

 

 

 

วันนั้นไม่มีวันมาถึง

 

นอกจากจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มที่พาให้เวลาหยุดนิ่งนั่นแล้ว สิ่งที่อุชิจิมะไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นคือสภาพไร้ทางสู้ของอีกฝ่าย

 

โออิคาวะเป็นเซตเตอร์ที่ยอดเยี่ยมมาก อุชิจิมะเคารพในความสามารถของอีกฝ่ายอย่างแท้จริง

 

ทว่า… ก็ยังไม่อาจเอาชนะเขาได้

 

เขายืนนิ่งมองเจ้าของร่างที่ลงไปทรุดอยู่กับพื้นโรงยิมอย่างอ่อนล้า สิ่งที่สะท้อนออกมาจากนัยน์ตาสีน้ำตาลที่เขาเคยชื่นชมว่ามันสดใสและเปี่ยมด้วยชีวิตชีวานั่น คือความโกรธและความอยากเอาชนะ

 

ไม่มีความสดใสสะท้อนออกมายังเขา

 

สิ่งที่เขาสัมผัสได้จากนัยน์ตาคู่นั้น คือความพ่ายแพ้ และความเคืองแค้น

 

อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้น

 

สิ่งที่ฉันอยากเห็นจากนาย ไม่ใช่สายตาแบบนี้

 

ไม่ใช่ท่าทางแบบนี้

 

ตอนนั้นเองที่สมาชิกคนหนึ่งในคิตากาวะไดจิเดินมาหาโออิคาวะ คลับคล้ายคลับคลาว่าหมอนั่นจะชื่ออิวาอิสึมิ เขาเดินมาแตะไหล่คนที่นั่งอยู่ก่อนจะฉุดลุกขึ้น

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลนั้นจับจ้องยังร่างของคนที่เรียกตน และไม่มองมาทางเขาอีกเลย

สิ่งสุดท้ายที่อุชิจิมะเห็น คือรอยยิ้มเจือความเศร้าหมองและรอยยิ้มฝืดเฝื่อนที่อีกฝ่ายมอบให้เพื่อนร่วมทีม

 

ตอนนั้น...อุชิจิมะรู้ได้โดยทันที

 

ถึงแม้ในอนาคตนี้ อีกฝ่ายจะแย้มยิ้มสดใสที่ทำให้เขาหลงใหลออกมามากเท่าไหร่

 

หรือนัยน์ตาจะพราวระยับด้วยประกายแห่งชีวิตชีวาเหมือนที่เขาเคยสะดุดใจตั้งแต่ครั้งแรก

 

 

 

 

ทั้งรอยยิ้มและแววตานั้นจะไม่มีวันเป็นของเขา

 

 

 

FIN

 

 

สั้น ๆ ก่อนกลับหอค่ะ UvU วันนั้นมีใครรีทวิตอะไรเทือก ๆ นี้มา จริง ๆ คนที่ตกหลุมรักรอยยิ้มของโออิคาวะไม่ใช่วากะโทชิหรอกค่ะ เราเอง ฟฟฟฟฟฟฟฟ

 

แล้วเจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ <3

Comment

Comment:

Tweet

เราอยากจะกลับไปเม้นทุกฟิคเลยยยยยยยยยยอ้ากกกว้ากกกกกกก
เธอเขียนอุชิโออิได้น่ารักมาก//////
ก๊าว//////
ทั้งจูบอันก่อน อันก่อนๆ แล้วก็ยิ้มอันนี้
ฮืออบ้าไปล้าววฟฟกผดกฟฟ
โอย หายใจๆ สติแป๊ป
อุชิวากะจังรักโออิมากอะ รักแบบตกหลุมรัก และคงไปมองใครไม่ได้อีกแล้ว
ถ้าเทียบกัน ต่อให้รักยังไง โออิก็คงรักอุชิวากะจังเท่ากับที่อุชิวากะจังรักตัวเองไม่ได้
น่าสงสาร แต่ก๊าวดี 555555
ชอบเวลาสองคนนี้มองตากันชะมัด
แต่ที่ชอบกว่าคือตอนที่อุชิวากะจังแอบมองโออิเงียบๆ
นายมันบ้าวากะโทชิ
โอยย แต่่ห่อเหลือเกิน
เม้น อะไรไม่รู้หาสาระมิได้555 /โดนชก5555555
อยากอ่านอีกเยอะๆเลยยย เรอบสำนวนวิวจัง//////

#1 By Hitsugaya~kun on 2014-09-11 14:14

Wirunyupha View my profile

Recommend