[One Shot] Fan Fiction Haikyuu!: [UshiOi] - WISH

posted on 23 Sep 2014 23:45 by view-fujiki in FanFiction, Haikyuu directory Fiction, Cartoon

Fan Fiction Haikyuu!

Ushijima Wakatoshi x Oikawa Tooru

 

 

 

 

 

 

WISH

 

 

 

 

 

 

Note:

  • ไม่เชิงว่าเป็นอุชิโออิ เหมือนโออิพูดอยู่คนเดียว 55555555
  • ส่งท้ายอนิเมซีซั่นแรก TvT 

 

 

 

ในโลกใบนี้ มีสิ่งที่ไม่มีวันคว้ามาเป็นของตัวเองได้อยู่

 

 

 

 

 

 

 

ลูกแก้วแวววาวบรรจุอยู่เต็มขวดโหลใส เด็กชายเคาะข้างขวดด้วยความสนใจ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายพราวไม่ต่างกับประกายแสงที่สะท้อนออกมาจากลูกกลม ๆ ด้านใน

 

“สวยใช่ไหมล่ะ? โทโอรุ”

 

ผู้เป็นแม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่โทโอรุยิ้มกว้างรับพร้อมกับพยักหน้า เด็กชายกอดขวดโหลไว้แน่น ฟังเสียงของลูกกลม ๆ ที่กระทบข้างขวด

 

“รู้ไหมว่าเราอธิษฐานกับลูกแก้วได้ด้วยนะ”

 

คุณแม่หยิบลูกแก้วออกมาจากโหลสามลูก ขณะที่บุตรชายยังจับจ้องลูกกลมใสที่มารดายกให้แสงไฟส่องผ่าน

 

“หนึ่งลูกต่อหนึ่งคำอธิษฐาน และคำอธิษฐานที่อยากให้เป็นจริงที่สุดก็เอาไว้ลูกสุดท้าย”

 

หญิงสาวพึมพำกับลูกแก้วเสียงแผ่วพร้อมกับหลับตา จากนั้นก็นำมันหย่อนใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ

 

“เสร็จแล้วก็พกไว้กับตัวแบบนี้ แล้วคำอธิษฐานจะเป็นจริง”

 

คำพูดนั้นเรียกประกายจากนัยน์ตากลมโตของเด็กชายได้เท่าตัว โทโอรุวางขวดโหลลงพร้อมกับควานหยิบลูกแก้วขึ้นมาสามลูก

 

เขาจะอธิษฐานว่าอะไรดีนะ

 

ลูกแก้วลูกแรก... ขอให้ได้อยู่กับอิวะจังไปนาน ๆ

 

ลูกแก้วลูกที่สอง... ขอให้ได้เล่นวอลเลย์บอลตลอดไป

 

ส่วนลูกแก้วลูกสุดท้าย...

 

 

 

 

 

 

 

 

อัจฉริยะน่ะ น่ารังเกียจ

 

ไม่ต้องพยายามอะไรมากมาย เพียงแค่อยู่เฉย ๆ อยากทำอะไรก็ทำ ทุกอย่างก็ดูง่ายดายไปเสียหมด

 

ถ้าอย่างนั้น แล้วความพยายามของคนธรรมดาล่ะ จะเสียเปล่างั้นหรือ?

 

สิ่งที่เขาเพียรฝึกฝนอยู่ทุกวัน กลายเป็นของไร้ค่า เมื่ออยู่ต่อหน้า ‘พรสวรรค์’ ที่ไม่มีวันเอาชนะได้งั้นหรือ?

 

 

 

 

 

 

โออิคาวะไม่รู้ว่าทำไมตนเองต้องคิดเรื่องพวกนี้ซ้ำไปซ้ำมา ซ้ำเติมตัวเองอยู่ร่ำไป ราวกับต้องการทำให้ตัวเองรู้สึกถึงโลกความเป็นจริง

 

เขาแพ้อีกแล้ว

 

แพ้ให้กับชิราโทริซาวะ

 

แพ้ให้กับอุชิจิมะ วากะโทชิ อีกแล้ว

 

นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ครั้งแรก แต่เพราะอย่างนั้น... นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนเราจะชินชากันได้เสียเมื่อไหร่ ความพ่ายแพ้ครั้งแรกอาจหมายถึงความไม่พร้อม ครั้งที่สองอาจเป็นความผิดพลาด แต่นี่ไม่ใช่สองครั้งแรก

 

นี่คือความอ่อนแอ

 

ความอ่อนแอที่ไม่อาจก้าวข้ามกำแพงสูงนั้นไปได้

 

“ฉันขอตัวก่อน อิวะจังกลับไปกับพวกโค้ชเลยนะ”

 

เขาเอ่ยขอแยกตัวออกมา ทิ้งความไม่สบายใจไว้กับสมาชิกในทีม

 

อิวะจังคงคิดว่าเขาจะทำอะไรโง่ ๆ อีกแน่

 

เด็กหนุ่มเผลอถอนหายใจ ก่อนจะชะงักเมื่อรู้สึกถึงอะไรที่ขวางทางตนอยู่

 

“…นายมาขวางฉันทำไม”

 

บนระเบียงทางเดินข้างโรงยิม อุชิจิมะ วากะโทชิ ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

 

นัยน์ตาสีนิลทอดมองมา ด้วยความสูงที่ค่อนข้างต่างกันทำให้รู้สึกเหมือนโดนมองเหยียดจากที่สูง โออิคาวะไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เอาเสียเลย เขาขยับตัวอย่างอึดอัด

 

“ขยับหน่อย ฉันจะเดินไปทางนั้น”

 

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย”

 

“แต่ฉันไม่มี”

 

เขาสวนกลับโดยไม่ต้องคิด หมอนี่จะมาอยากคุยอะไรกับคนที่เพิ่งแข่งตัดสินแพ้ชนะกันมา

 

“เมื่อกี้เป็นการแข่งที่ดี”

 

อุชิจิมะพูดต่อทันที มองเมินคำปฏิเสธของเขา

 

“เหอะ? ดียังไงไม่ทราบ”

 

อีกฝ่ายยักไหล่ “มันดีสำหรับฉัน และฉันคิดว่ามันน่าจะทำให้นายคิดอะไรได้มากขึ้นด้วย”

 

“อะไรล่ะ?”

 

“นายเป็นเซตเตอร์ที่มีฝีมือมาก โออิคาวะ”

 

คำชมตรง ๆ พาให้คิ้วกระตุก “หมายความว่ายังไง”

 

“นายเป็นศูนย์กลางของคนในทีม เซย์โจผ่านมาถึงรอบนี้ได้ก็เพราะนาย”

 

“ก็แล้วยังไงล่ะ”

 

อุชิจิมะนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาแผ่วเบา น้ำเสียงเรียบ ๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากบาง

 

“นายเก่งเกินกว่าที่จะอยู่ที่เซย์โจ”

 

“คิดเองเออเอง ตัดสินเอง เพิ่งรู้ว่านายเป็นคนแบบนี้นะ”

 

“มาอยู่ชิราโทริซาวะเถอะ”

 

“……………….อะไรนะ?

 

โออิคาวะรู้สึกเหมือนตัวเองเผลอก้าวถอยหลังออกไปด้วยความตกใจ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเบิกกว้างอย่างไม่คาดคิด

 

แต่อุชิจิมะเพียงย้ำประโยคเดิม “มาอยู่กับฉัน”

 

“พูดบ้าอะไรของนาย อุชิวากะจัง”

 

“ฝีมือนายดีเกินกว่าที่จะหยุดอยู่แค่ที่เซย์โจ”

 

คำพูดที่พาให้เส้นประสาททั้งร่างกระตุก ราวกับได้ยินเสียงเส้นความอดทนที่ขาดผึง โออิคาวะตอกกลับอีกฝ่ายเสียงแข็ง

 

“นายมีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนั้น?”

 

“…”

 

“คนอย่างนาย จะมาเข้าใจอะไรความพยายามของพวกฉันกัน”

 

ทั้งหมด ความพยายามทั้งหมดที่พวกเขาร่วมทำด้วยกันมา คนอย่างอุชิวากะจังไม่มีวันเข้าใจหรอก

 

ความพ่ายแพ้ที่หนักอึ้ง กดทับจนร่างราวกับจะแหลกสลาย ก่อนจะถูกดึงรั้งให้กลับมาเผชิญกับความเป็นจริงอีกครั้ง ความสนุกสนานของช่วงเวลาแห่งความพยายาม รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ความหวังที่จุดขึ้นในจิตใจของทุกคน

 

ทั้งหมดถูกทำลายลงอีกครั้ง และกำลังจะก่อร่างสร้างตัวใหม่ด้วยพลังของทุกคน

 

แต่หมอนี่กลับมาพูดเหมือนทุกอย่างนั้นไม่มีความหมาย

 

“นายก็มองแค่ชัยชนะเท่านั้น”

 

อุชิจิมะชะงัก ก่อนจะพูดออกมา

 

“ก็แล้วถ้าไม่ชนะ จะมีความหมายอะไรล่ะ?”

 

“…นาย!”

 

“เพราะสุดท้าย คนที่จะยืนอยู่บนสนามได้นานที่สุด ก็คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่หรือไง”

 

ความจริงเอื้อนเอ่ยออกจากปากของอีกฝ่ายอย่างเรียบง่าย

 

ความจริงอันหนักอึ้ง ที่พาให้คนฟังเผลอกัดริมฝีปากจนเจ็บ

 

โออิคาวะหันขวับเดินหนีออกจากตรงนั้นทันที ไม่สนใจเสียงเรียกของอีกฝ่ายที่ดังไล่หลังมา เด็กหนุ่มซุกมือไว้ในกระเป๋าเสื้อวอร์ม สัมผัสความเย็นเฉียบและผิวเรียบมันของสิ่งซึ่งเขาพกติดตัวไว้ตลอดตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ

 

ลูกแก้วที่เปี่ยมด้วยคำอธิษฐาน

 

ลูกหนึ่งคือคำอธิษฐานแด่เพื่อน

 

ลูกหนึ่งคือคำอธิษฐานแด่สิ่งที่รัก

 

อีกลูกหนึ่ง...

 

โออิคาวะจำได้ว่า คำอธิษฐานของลูกแก้วลูกสุดท้ายนั้น เขาคิดได้ตอนที่เข้าเรียนที่คิตากาวะไดจิ

 

มันเป็นคำอธิษฐานที่เรียบง่าย ทว่าในวันนี้ คำอธิษฐานของเขาก็ยังไม่เป็นจริง

 

เด็กหนุ่มหวนนึกถึงความคิดคำนึงของตนเองในเวลานั้น

.

.

.

.

.

 


ขอให้พวกเขาเป็นผู้ที่ยืนอยู่บนสนามได้นานที่สุด

 

 

FIN

 

 

สวัสดีค่ะ ; w ;

 

ฟิคสั้น ๆ พอให้บีบคั้น (?) หัวใจเล่น โอเค นี่จขบ. เจ็บปวดมากนะ ที่อนิเมซีซั่นแรกจบแล้วน่ะ T_T แล้วอาทิตย์หน้าเราจะมีชีวิตอยู่อย่างไรรร /โดนชก

 

จริง ๆ มีเรื่องอยากบ่นอะ แต่ง่วงละ 555555 เจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ

 

Comment

Comment:

Tweet

สงสารโออิ ;w; แพ้แล้วแพ้อีก ฮือว์ #แต่มันก็มีโมเม้นต์น่าจิ้นตรงนี้ล่ะ ฟฟฟ
อ่านแล้วอินสุด ๆ เลยค่ะ  รอเรื่องต่อ ๆ ไปน้า 

#3 By Cloren (27.145.175.209|27.145.175.209) on 2014-09-24 17:38

เพิ่งดูจบไปหมาดๆขอให้มีซีซั่นสองด้วยเถิดดดดด >___<

#2 By TheKeeperDream on 2014-09-24 09:15

ไม่รู้จะน้ำตาไหลท่าไหนดีเลย แงงงงงง
อุชิวากะจังคนบ้าซื่อบื้องี่เง่าโง่ขาดความละเอียดอ่อน
เจ็บทั้งสองคนยนะเนี่ยฮืออ
อุชิวากะจังผู้ไม่เข้าใจอะไรเลย รู้แค่ว่าตัวเองชอบเค้า นายมัน!! โอ๊ยย
โออิอันนี้ก็น่ารักอะ ดีนะไม่ต่อยไป เจ็บตามเลยอะ แงง บ้าชริง ทำไมเราอินจัง5555
เข็นออกมาเยอะๆนะจุ๊ double wink

ปล.ชอบภาษาเจ้ามากให้ตายสิฟฟฟ

#1 By Hitsugaya~kun on 2014-09-24 00:41

Wirunyupha View my profile

Recommend