Song Fic Haikyuu!!

Ushijima Wakatoshi x Oikawa Tooru

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มากกว่า ยิ่งกว่า เท่ากับ | STAMP

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NOTE:

 

  •  อย่าเรียกว่าฟิคเลยเหอะ 5555555555555555 สั้นไป
  •  แรงบันดาลใจมาจากเพลง “มากกว่า ยิ่งกว่า เท่ากับ” ของพี่แสตมป์ค่ะ เพิ่งได้ฟัง ชอบบบบ
  •  ติดสถานะเห็นอะไรก็เอามาแต่งฟิคได้หมด << ลืม ๆ ไปซะว่าจะสอบแล้ว หนังสือยังไม่ได้อ่านสักตัว /ร้องไห้
  •  เราต้องบอกก่อนไหมว่าเราแต่ง Song Fic ไม่เป็น 555555 TTwTT /ก็เราอยากเขียนอะ โฮววว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เธอรู้บ้างรึเปล่า ว่าโลกมันกว้างเพียงใด

เธอรู้บ้างรึเปล่า มีคนมากมายแค่ไหน

ถ้าไม่เคยลองเปิดออกมาดู เธอจะเห็นมันได้ยังไง

แค่เธอลองเดินมาเปิดประตู เธอจะเห็นว่ามันมีอยู่

รู้ว่ามันยังมีแค่ไหน

 

 

 

คนเรามี ‘โลกส่วนตัว’

 

ทว่า โลกส่วนตัวนั้นก็ใช่ว่าจะไม่มีใครเข้ามาได้เลย โออิคาวะเองก็ไม่ใช่คนที่มีโลกส่วนตัวสูงเสียจนน่ากลัว เพราะด้วยบุคลิกเขาก็เป็นเฮฮาร่าเริงดี เปิดใจให้กับทุกคนอยู่เสมอ

 

ยกเว้นอยู่คนหนึ่ง

 

ประตูที่เชื่อมต่อระหว่างโลกของเขากับคน ๆ นั้นคาดว่าจะถูกปิดตายไปแล้ว หรืออาจไม่มีอยู่ตั้งแต่แรก ไม่อย่างนั้นก็อาจเป็นตัวเขาเองที่ทำทุกวิถีทางให้ไม่มีใครเปิดมันออก ไม่ว่าหมอนั่นจะหาสารพัดวิธีมาเปิดมัน โออิคาวะก็จะทำเพียงมองนิ่ง ๆ จากอีกฟากของประตูเท่านั้น

 

มองดูความพยายามที่ไร้ค่าของอีกฝ่าย

 

“ฉันชอบนายนะ”

 

“ทำไมนายถึงไม่เปิดใจให้ฉันบ้าง?”

 

นั่นสิ ทำไมกันนะ?

 

อาจเพราะบาดแผลที่เกิดขึ้นในทุกครั้งที่พ่ายแพ้คน ๆ นั้น เมื่อตระหนักรู้ถึงความอ่อนแอของตนเอง เลยใช้ความรู้สึกด้านลบเป็นตัวผลักดัน คิดแต่จะเอาชนะให้ได้เพื่อเยียวยาบาดแผลนี้ รู้สึกตัวอีกที ความคิดที่จะทำตัวญาติดีเป็นมิตรกับฝ่ายนั้นก็หายไป

 

ถ้าคิดจะเปิดใจให้ เขาก็จะสูญเสียความตั้งใจที่จะเอาชนะหมอนั่น

 

แล้วก็จะต้อง...​แพ้อีกครั้ง

 

โออิคาวะไม่อาจบอกความคิดของตนเองไปตรง ๆ ได้ เพราะถ้าพูดจากันตรง ๆ ก็เท่ากับว่าเขาเปิดใจให้ฝ่ายนั้นจริง ๆ จึงเลือกที่จะเบี่ยงประเด็นหรือโต้ตอบกลับไปด้วยถ้อยคำที่โหดร้าย โดยหวังว่าสักวันเจ้าคนงี่เง่านั่นจะยอมล้มเลิกความพยายามไปสักที

 

สักวัน...

 

สักวันที่เขามาตระหนักภายหลังว่า คงไม่มีวันมาถึงในชาตินี้แน่ ๆ

 

 


 

ทุกครั้ง อุชิจิมะ วากะโทชิ คนนั้น จะมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย

 

ทว่าไม่เคยละออกไปแม้แต่ครั้งเดียว หากไม่ใช่ในระหว่างการแข่งขัน ถ้าเพียงเขาเดินผ่านและไม่ได้สังเกตถึงตัวตนของอีกฝ่าย นัยน์ตาสีนิลคู่นั้นก็ยังคงจับจ้องมาทางเขาตลอด ราวกับถูกดึงดูดด้วยอะไรบางอย่าง

 

น่าแปลกที่แทนที่เขาจะขยะแขยง ดันรู้สึกตลก

 

คนที่ไม่เคยสนใจอย่างอื่นนอกจากชัยชนะในเกมแบบนั้น กลับละสายตาจากตัวเขาไม่ได้ ยิ่งคิดยิ่งชวนให้หัวเราะ

 

แต่นับวัน โออิคาวะก็สังเกตเห็นแววประหลาดในสายตาที่อีกฝ่ายมองทอดมา และมันอดไม่ได้ที่เขาจะเผลอถอยห่างออกไปอีกก้าวหนึ่ง

 

แต่บางครั้ง การถอยห่างออกไป ก็ทำให้เขาเห็นอะไร ๆ ชัดขึ้น

 

 

 

 

ประตูบานนั้นอยู่ตรงหน้าเขานี่เอง

 

มันไม่ได้ล็อก …มันไม่เคยลงกลอนไว้

 

เพียงแค่เขาเปิดมันออก...

 

 

 

แล้วเธออาจได้เจอคนนั้น คนที่จะรักเธอจนหมดใจ

คนที่จะพร้อมให้เธอได้มากกว่า ยิ่งกว่าคนไหน

 

 

 

 

วินาทีแรกคือความหวาดหวั่น... กลัวว่าความตั้งใจทั้งหมดจะพังทลายลงไปหากเขาเปิดประตูบานนี้ออกไป

 

แต่เมื่อได้เห็นอีกฟากของประตู ทุกความกลัวนั้นก็ราวกับถูกพัดหายไป

 

 

 

 


“นายยอมเปิดประตูออกมาแล้ว”

 

“…แล้วอุชิวากะจังก็ยังทู่ซี้รออยู่ตรงนี้”

 

คนที่ยืนอยู่อีกฟากมาตลอดขยับยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้แล้วคว้ามือทั้งสองของเขาไปกอบกุมไว้

 

นัยน์ตาสีนิลจ้องตรงมายังเขา มันไม่ได้เรียบนิ่งอีกต่อไป ทว่ากลับสั่นไหวเปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกชวนให้ผู้ที่เห็นต้องหลบสายตา

 

 

 

คนที่เขาพร้อมทุ่มเทได้ทุกสิ่ง ทุกอย่าง

แค่เปิดประตูบานนั้นในหัวใจ โอ้ว ใครคนนั้นอาจอยู่ข้างเธอ

 

 

 

“ฉันยินดีรออยู่ตรงนี้ตลอด จนกว่านายจะเปิดประตูออกมานั่นแหละ”

 

“น้ำเน่ามาก รู้ไหม ฟังแล้วจะอ้วก”

 

“…มียิ่งกว่านี้อีกนะ”

 

เขานึกอยากเดินหนีท่าทางแปลก ๆ ที่แสดงออกเต็มที่ว่าอีกฝ่ายคิดอย่างไรกับเขา ทว่าอุชิจิมะยึดมือเขาไว้แน่น มืออีกฝ่ายใหญ่กว่ามือของเขานิดหน่อย แม้จะค่อนข้างหยาบทว่าอุ่นและให้ความรู้สึกน่าพักพิง

 

“ฉันจะพูดกับนายอีกครั้ง”

 

“…ไม่ ไม่ต้องเลย นายเคยบอกไปแล้ว ฉันไม่ได้ล้มเลิกความตั้งใจทั้งหมดมาฟังประโยคซ้ำซากจากนายหรอกนะ”

 

เขาปากดีตอบกลับไปอย่างนั้น ทั้งที่ความเป็นจริงรู้ดีว่า ตนเองกลัวที่จะได้ยินคำพูดนั้นอีกครั้ง เพราะเพียงประโยคเดียวอาจจะทำให้เขายอมแพ้อีกฝ่ายทุกอย่าง

 

อุชิจิมะขมวดคิ้ว แต่วินาทีถัดมาสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งเหมือนเดิม รวมถึงนัยน์ตาที่คราแรกสั่นไหวด้วย สีเข้มดุจน้ำหมึกราวกับจะดูดกลืนตัวตนของเขาลงไป

 

ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มจะเอ่ยออกมาอย่างช้า ๆ และหนักแน่นราวกับสัตย์สาบาน

 

“ถ้าอย่างนั้น... นับจากนี้ไป”

 

“…”

 

“เวลาทั้งหมดของนาย”

 

“…”

 

“ให้ฉันเป็นคนดูแลมันเถอะนะ”

...หรือมันอาจจะเป็นคำสาบานจริง ๆ ก็เป็นได้


 

 

 

เธอเห็นเขารึเปล่า เธอเห็นเขาหรือไม่ อยู่ตรงนี้เอง

เธอเห็นเขารึเปล่า เธอเห็นเขาหรือไม่

เขาอาจจะอยู่ใกล้เธอ

FIN

บอกแล้วว่ามันสั้น 5555555555555

กดยูทูปมั่ว ๆ เจอเพลงนี้แล้วแบบ...​ไม่ได้การ ฉันต้องเขียนอะไรสักอย่าง << คือจริง ๆ  อยากเขียนมาหลายวันละ เพิ่งมีเวลา ไม่สิ ต้องบอกว่า เจียดเวลาที่ควรจะเอาทำการบ้านอ่านหนังสือเตรียมสอบมิดเทอมมาใ----
 
หลังจากนี้... ไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ นี่เป็นคนความรู้สึกช้า เดี๋ยวพอมันอ่านหนัก ๆ ก็ต้องมาหาที่ระบายลงฟิค /ยิ่งเวลาอ่านหนังสือนี่ไอเดียพุ่งดีจังเลย โฮ
 
CA ไม่ได้ไปนะคะ 555555 /ใครอยากรู้คะ... วันนั้นนัดกับเพื่อนไปอีกงานพอดี T_T อีกอย่าง ถึงไปก็... ไม่มีตังค์ ต้องสำรองไว้งานหนังสือด้วย /เดือนตุลานี่มันโหดร้ายจริง ๆ
 
ช่วงนี้วุ่นวายเรื่องเตรียมเอกสารไปเรียนภาษาที่อังกฤษด้วยค่ะ ชีวิตดี ...ดีมาก /กัดฟัน มองลิสต์เอกสารแล้วอยากจะร้องไห้ให้น้ำตาเป็นสายเลือด
 
พูดถึงเรื่องไปตปท. มีนักวาดเกาหลีที่เป็นเซอร์หลักที่วาดอุชิโออิมาไทยด้วยล่ะ ดีจัยยยยยย ////w////
 
เวิ่นพอละ โชคดีค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

หวานมากค่ะ แงง ในที่สุดโออิก็เปิดใจ หลังจากปล่อยให้อุชิวากะจังซดน้ำใบบัวบกไปหลายยกในฟิคก่อนหน้า 5555 ยินดีด้วยน้าโทชิคุง 

#5 By Cloren (27.145.175.209|27.145.175.209) on 2014-10-04 12:31

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
เห็นทุกคนปาดราก้อนบอลอะ อยากปามั่ง5555555
โอ๊ยย วิวว
อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้เลยรู้ไหม ให้ตายเถอะ จะพูดไงดีเนี่ย สมเป็นเอกภาษาไทยรึเปล่า โคตรชอบสำนวนอะบ้าเจรงงง////// อ่อนโยน อบอุ่น ละมุนมาก
โออิแม่มดื้อนิดๆอย่างงี้น่ารักชะมัด
อุชิวากะจังจะพระเอกไปไหน ฉันว่าหมอนี่มันดูละครย้อนยุคบ่อยแน่ๆ *ก็เป็นไปได้นะดูจากคำพูดคำจาและความบื้อ*
เขียนอีกเยอะๆนะ
อิอิอิอิ = v =
//ชอบมากจนถึงกะต้องล็อคอินด้วยเน็ตกากๆมาเม้นท์เลยนะเนี่ย555

#4 By Hitsugaya~kun on 2014-10-04 03:10

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
เห็นทุกคนปาดราก้อนบอลอะ อยากปามั่ง5555555
โอ๊ยย วิวว
อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้เลยรู้ไหม ให้ตายเถอะ จะพูดไงดีเนี่ย สมเป็นเอกภาษาไทยรึเปล่า โคตรชอบสำนวนอะบ้าเจรงงง////// อ่อนโยน อบอุ่น ละมุนมาก
โออิแม่มดื้อนิดๆอย่างงี้น่ารักชะมัด
อุชิวากะจังจะพระเอกไปไหน ฉันว่าหมอนี่มันดูละครย้อนยุคบ่อยแน่ๆ *ก็เป็นไปได้นะดูจากคำพูดคำจาและความบื้อ*
เขียนอีกเยอะๆนะ
อิอิอิอิ = v =
//ชอบมากจนถึงกะต้องล็อคอินด้วยเน็ตกากๆมาเม้นท์เลยนะเนี่ย555

#3 By Hitsugaya~kun on 2014-10-04 03:10

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#2 By fukaze on 2014-10-03 23:43

open-mounthed smile Hot! Hot! Hot!

#1 By BPPBPP8 on 2014-10-03 20:59

Wirunyupha View my profile

Recommend