Fan Fiction Haikyuu!: [UshiOi] - Kiss II

posted on 23 Nov 2014 00:41 by view-fujiki in FanFiction, Haikyuu directory Fiction, Cartoon
Fan Fiction Haikyuu!!
 
Ushijima Wakatoshi x Oikawa Tooru
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kiss
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Note:

  • เหมือนจะต่อกับ Kiss อันก่อนเลย... (งั้นก็อย่าเรียกว่า One Shot สิวะ)
  • อยากเปลี่ยนจาก 15+ เป็น 18+ จัง /วอท
 
 

 

 

 

 

 

 

โออิคาวะคิดว่าตัวเองกำลังผิดปกติ

 

ใช่ ใช้คำนั้นแหละถูกแล้ว ผิดปกติ ไม่เหมือนเดิม บางอย่างในตัวเขากำลังเปลี่ยนไป

 

 

การแข่งขันเสร็จสิ้นลงพร้อมกับชัยชนะอันสวยงามของอาโอบะโจไซ หลังเสร็จสิ้นภารกิจต่าง ๆ โออิคาวะก็มาทรุดตัวนั่งที่อัฒจันทร์ มองสนามของโรงยิมที่ทีมใหม่ทยอยเข้ามาเตรียมการแข่ง

 

 

หนึ่งในนั้นคือโรงเรียนเจ้าของชุดวอร์มสีม่วงขาว... เจ้าคนที่เขาเพิ่งเจอก่อนแข่ง

 

 

ชิราโทริซาวะ... โรงเรียนของอุชิวากะจัง

 

 

ชื่อที่เพียงแค่นึกถึงก็ทำให้รู้สึกแปลก ๆ ในอก เด็กหนุ่มส่ายศีรษะไล่ความรู้สึกนั้นไปก่อนหันมาหาเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

 

 

“อิวะจัง”

 

 

“อะไร?”

 

 

เขาลังเลไปชั่วขณะก่อนเอ่ยถาม “...อิวะจังเคย... จูบใครไหม?”

 

 

“หา?”

 

 

อิวาอิสึมิหันมาหาเขาพร้อมกับสีหน้าที่โออิคาวะเห็นแล้วทั้งขำทั้งสยองในเวลาเดียวกัน และเพื่อไม่ให้ถูกเข้าใจผิดว่ากำลังล้อเล่น เขาจึงปั้นหน้าจริงจัง

 

 

“นี่ฉันพูดเรื่องจริงจังอยู่นะ”

 

 

“แล้วแกมาพูดอะไรตอนชิราโทริซาวะจะแข่งฟะ ไม่ดูหรือไง”

 

 

“ยังไงก็ชนะอยู่แล้วน่า ปัญหานี้ของฉันมันยิ่งใหญ่กว่านะ”

 

 

“ยิ่งใหญ่กว่าอุชิวากะที่อยู่บนสนามหรือไง”

 

 

จริง ๆ แล้วปัญหาของเขามันก็มาจากเจ้าอุชิวากะจังบนสนามนั้นแหละ!

 

 

 

โออิคาวะเม้มริมฝีปากอย่างกังวล ท่าทางของเขาทำให้อิวาอิสึมิใจอ่อนลง “...พูดมา”

 

 

“หา” คนมีปัญหาตั้งตัวไม่ทันเล็กน้อย ก่อนจะหันมาตอบดี ๆ “อ๋อ คือว่า... จะยังไงดีล่ะ อิวะจัง จะจูบใครสักคนนี่ต้องรู้สึกยังไงเหรอ”

 

 

“พูดอะไรของแกวะ” อิวาอิสึมิขมวดคิ้ว “ก็ต้องชอบสิ”

 

 

“แล้วถ้าไม่ได้ชอบล่ะ”

 

 

“ไม่ได้ชอบแล้วจะไปจูบเขาทำซากอะไรล่ะ ล้อเล่นหรือไง”

 

 

ล้อเล่นงั้นเหรอ...

 

ไม่น่าใช่ ไม่มีทาง

 

 

 

“คือแบบ ตอนแรกก็ไม่ได้ชอบ แต่ไป ๆ มา ๆ ก็คิดว่าจูบกับคน ๆ นี้ก็ไม่เลว...”

 

 

อิวาอิสึมิเขกหัวเขามาหนึ่งที “แกล้อเล่นอะไรอยู่ฟะ”

 

 

“ฉันพูดจริงจังอยู่น้า...”

 

 

“คนจะจูบกันก็ต้องมีความสนใจต่ออีกฝ่ายสิวะ อาจจะไม่เรียกว่าชอบ แต่มันก็ต้องมีความรู้สึกที่ทำให้อยากสัมผัสเขาสิ ไม่งั้นแกเดินผ่านใครไปก็จะคว้าเขามาจูบหรือไง มันไม่ใช่ของที่ทำกับใครก็ได้สักหน่อย”

 

 

โออิคาวะฟังแล้วมุ่นคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะยักไหล่ “เอาเถอะ... อืม เดี๋ยวฉันคงได้คำตอบเองแหละ”

 

 

“แล้วตกลงแกไปจูบกับใครหรือไง”

 

 

คำถามที่ทำเอาเขากะพริบตา ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ “...ไม่มีหรอกน่า”

 

 

“โกหกชัด ๆ”

 

 

“เอาน่า... เอาเป็นว่าไม่ได้ทำให้ใครเสียหายหรอก เชื่อฉันเถอะ”

 

 

อิวาอิสึมิหันไปบ่นพึมพำ แม้ไม่ได้ยินแต่โออิคาวะรู้ดีว่าคงบ่นเขาไปเรื่อยตามประสาเพื่อนผู้ห่วงใยนั่นแหละ ก่อนที่ทั้งสองจะหันความสนใจกลับไปยังสนามอีกครั้ง

 

 

 

ความรู้สึกอยากสัมผัสงั้นเหรอ...

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

สัมผัสหนักหน่วงและยังคงรุนแรงเหมือนเดิม

 

 

ทว่าไม่ได้จาบจ้วงรุกราน กลับค่อย ๆ เน้นย้ำอย่างตั้งใจ รสจูบที่ทำให้โออิคาวะต้องเกาะไหล่อีกฝ่ายไว้แน่น และดูเหมือนคนกระทำจะรู้ดีว่าเขากำลังจะยืนไม่ไหว อ้อมแขนข้างหนึ่งของอีกฝ่ายจึงโอบเอวเขาไว้

 

 

“อื้อ...”

 

 

โออิคาวะครางในลำคอ ขณะที่คนตรงหน้าค่อยผละริมฝีปากออกไป แต่ระยะห่างระหว่างพวกเขาก็คงมีเพียงแสงเท่านั้นที่จะลอดผ่านได้

 

 

“ไม่คิดจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนหรือไง”

 

 

เขายังคงพูดหยอกล้อ เมินอาการใจเต้นรัวของตนเองและลมหายใจหอบ

 

 

อุชิจิมะสัมผัสหน้าผากของเขาด้วยริมฝีปากอีกครั้งอย่างแผ่วเบา “คนที่ดึงฉันออกมาคือนายนะ”

 

 

อ่า... ใช่ นึกแล้วก็หงุดหงิดตัวเอง

 

 

 

 

 

โออิคาวะนึกย้อนไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว การแข่งของชิราโทริซาวะจบไปแล้ว แน่นอนว่าชนะ ตอนที่พวกนักกีฬาทยอยเดินกลับเข้าในอาคาร เขาก็คว้าแขนอุชิจิมะเดินออกมาอีกทาง ไม่สนใจสายตาสงสัยของพวกสมาชิกที่เหลือ

 

 

“เป็นอะไร สีหน้านายดูไม่ดี”

 

 

อุชิจิมะเอ่ยถามหลังจากที่นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นสำรวจทั่วทั้งใบหน้าของเขา โออิคาวะหลุบนัยน์ตาลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องปลายคางของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้จะมองอะไร

 

 

“…ไม่รู้สิ คิดว่าไม่ได้เป็นอะไรนะ”

 

 

“เพื่อนนายไปไหนกันหมด”

 

 

“พวกอิวะจังน่ะเหรอ?” นัยน์ตาสีน้ำตาลเบือนกลับมาสบ “กลับไปแล้วล่ะ ฉันบอกว่าจะกลับทีหลังแล้วก็เดินมาหานายเลย”

 

 

“คิดถึงฉันหรือไง”

 

 

อุชิจิมะอดพูดไม่ได้ แม้จะรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงตอบปฏิเสธเหมือนเคย เพราะความสัมพันธ์ของพวกเขาก็เท่านี้... แค่จูบเท่านั้น

 

 

“คงงั้น”

 

 

แต่คำตอบที่ได้รับทำเอาเด็กหนุ่มชะงัก

 

 

“…โออิคาวะ รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา”

 

 

คนโดนเรียกชื่อเลิกคิ้ว “รู้สิ”

 

 

“นายหมายความว่ายังไง”

 

 

“อุชิวากะจัง ทำไมถึงจูบฉันเหรอ?”

 

 

อุชิจิมะถอนหายใจ ก่อนก้มลงไปสัมผัสริมฝีปากอิ่มที่เริ่มจะบวมขึ้นมาเล็กน้อย เมื่อผละออกจึงเอ่ยตอบ “เคยบอกไปแล้วนี่ว่าให้มาเป็นแฟนฉัน”

 

 

“เพราะอะไรล่ะ”

 

 

“เพราะชอบไง”

 

 

คำตอบตรง ๆ ไม่ได้เหนือความคาดหมาย

 

 

“…แล้วทำไมฉันถึงยอมให้นายจูบนะ”

 

 

คราวนี้เป็นอุชิจิมะบ้างที่เลิกคิ้ว “นายเคยบอกเองนี่ว่าชอบจูบของฉัน”

 

 

“แล้วต้องให้ฉันบอกอีกไหมว่านอกจากนายฉันก็ไม่เคยจูบกับคนอื่น”

 

 

อุชิจิมะได้ยินเสียงหัวใจตนเองเต้นแรง เด็กหนุ่มแสร้งถามต่อ “ทำไมล่ะ”

 

 

“นั่นสิ ทำไมล่ะ”

 

 

ตัวโออิคาวะเองก็ไม่เข้าใจ

 

 

ในห้องเก็บของที่ถูกปล่อยทิ้งร้าง พวกเขาสองคนยืนชิดกันแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกันอยู่แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะที่โออิคาวะชอบ... หรือควรจะเรียกว่า เสพติด รสจูบของอีกฝ่าย ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่พอเจอกันทีไรก็ไม่พ้นเรื่องนี้ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาไม่ยอมจูบกับใครสักคนแม้แต่แฟนสาวทั้งหลาย เพียงเพราะว่าสัมผัสของคนตรงหน้าฝังอยู่ในทุกส่วนของความรู้สึก

 

 

 

“นี่ อุชิวากะจัง”

 

 

เขากระซิบเรียกอีกฝ่ายเสียงแผ่ว คนโดนเรียกหันมามองเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง มัันชัดเจนจนโออิคาวะไม่กล้ามองตรง ๆ แต่เขาก็ต้องมอง... ลึกลงไปในนัยน์ตาคู่นั้นคือความปรารถนาในตัวเขา

 

 

ไม่ใช่เขาคนเดียวที่เสพติดสัมผัสของอีกฝ่าย

 

 

อุชิจิมะเองก็เสพติดตัวเขาเหมือนกัน

 

 

“ไปบ้านนายกันเถอะ”

 

 

 

 

 

 

 

tbc (?)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อะไรเนี่ย...........

 

สวัสดีค่ะ อัพอะไรค่ำ ๆ มืด ๆ อีกแล้ว เรื่องงานช่างมันค่ะ เรื่องติ่งก่อน ฟฟฟฟฟ จู่ ๆ ก็อยากเขียนตอนต่อจากฟิคจูบตอนนั้นนนน (หาเอานะคะ...) ก็เลยกลายมาเป็นอันนี้ ซึ่งสั้นมาก... จริง ๆ ก็อยากเขียนต่อ แต่หมดมุก เลยตัดจบแบบนี้... แบบเนี้ย ถึงจะโปรยว่า tbc แต่อนาคตของฟิคเรื่องนี้ก็ยังมืดมัวอยู่นะคะ เพราะนอกจากงานที่กองสุมพร้อมทับเราตายแล้ว เรายังมีโปรเจคท์คู่นี้เยอะมาก 555555555 ขอฟิคนี้เป็นฟิคแก้ขัด (?) พยายามจะเขียนอะไรที่ท้าทายตัวเอง... เขียนอะไรเรท ๆ 555555555555555

 

/ใจไม่กล้าพอ

 

แล้วเจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ ซียา

Comment

Comment:

Tweet

ขอตอนต่ออออออออออออออออ /เหลือบมองวันที่โพส 23Nov2014....

อยากอ่านต่อมากมายเลยอ่ะตัวเองง งืออออ

ในที่สุดคนช่างยั่วก็รู้ใจตัวเองเสียทีว่าที่ยั่วไปน่ะเพราะอะไร?!!

อยากไปเกาะกระจกบ้านอุชิวากะจังจังเลยข่าาาา /กัดผ้าเช็ดหน้า

#3 By Nutsuki. (202.29.77.2) on 2015-10-27 10:48

เขินมาก น่ารัก อั่ก กิ๊วก๊าวมากเบย
โออิแมร่งงงง ///// กหหฟฟฟฟฟ
อ่านหลายรอบมาก
อุชิวากะจังตายรึยัง
แงงง เราอยากอ่าน\'รายละเอียด\'ของตอนต่อไปจุงงง

#2 By Hitsugaya~kun on 2014-11-24 17:14

เขินมาก น่ารัก อั่ก กิ๊วก๊าวมากเบย
โออิแมร่งงงง ///// กหหฟฟฟฟฟ
อ่านหลายรอบมาก
อุชิวากะจังตายรึยัง
แงงง เราอยากอ่าน'รายละเอียด'ของตอนต่อไปจุงงง

#1 By Hitsugaya~kun on 2014-11-24 17:13

Wirunyupha View my profile

Recommend